Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα poetry Nota Kymothoe. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα poetry Nota Kymothoe. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 25 Μαρτίου 2017

"Των λαών το γεφύρι" Νότα Κυμοθόη:Ποίηση

"Των λαών το γεφύρι" Νότα Κυμοθόη: Ποίηση


Από το ιερό βήμα της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, με φόντο τις προτομές των ιερών Λόγιων Ποιητών, οι οποίοι για εμένα είναι "Άγιοι", απήγγειλα Ποίηση για την παγκόσμια ημέρα της Ποίησης.
Θάθελα να ευχαριστήσω τον τ. πρόεδρο της Ε.Ε.Λ. κο Ανδρέου Αυγερινό, για την επισήμανσή του: "πως οι Ρωμαίοι έφτιαχναν γιοφύρια κι εμείς παιδεία", και να αναρτήσω πάλι σήμερα αυτό μου το συγκεκριμένο Ποίημα, το οποίο είναι επίκαιρο με την επανάσταση του 1821, αν δει το θέμα κάποιος από πλευράς ελληνικής παιδείας και το ρόλο που έπαιξαν στη Δύση οι Λόγιοι. Εννοώ τους ρόλους της παιδείας για τους Έλληνες Λόγιους που έγιναν πράγματι "των λαών το γεφύρι" για να ελευθερωθεί η πατρίδα μας!..


Νότα Κυμοθόη
"Των λαών το γεφύρι"
Ποίηση

Έρχομαι από την πρώτη χαραυγή 
μιλώντας στην καρδιά σου.
Δεν είμαι μια απλή του τοίχου εικόνα
που ξεθωριάζει στα μάτια σου,
ούτ΄ ένα φευγαλέο περπάτημα αγεριού,
που χάνεται μ΄ ένα χαιρέτισμα,
όπως η ώρα του δειλινού μέσα στη νύχτα.


Είμαι το φως του ολόλαμπρου ήλιου
που λέει καλημέρα στο κάθε αφτί
και σκορπίζει φιλιά και τραγούδια
σε όλους της γης τους ανθρώπους.

Είμαι του κεριού ατέλειωτο φυτίλι
που αργοκαίει στων καιρών τα γυρίσματα
γιομίζοντας θαλπωρή το σκοτάδι,
για να έχουν ελπίδες τα μάτια του κόσμου.

Ένα γεφύρι είναι η ψυχή μου
που από αιώνες ενώνει τους λαούς
και ο Λόγος ολόδροσο ποτάμι
που απλώνει τις όχθες του χέρια
οι άνθρωποι για να πιαστούν.

Θα πάω απόψε ως το τέρμα της δύσης
το μήνυμά σου ως εκεί να εξυψώσω
ώστε να πάψει ο χρόνος του σκότους
και ο φόβος της ελάχιστης έχθρας.
'Ετσι με τους στίχους μου για σένα εδώ
θα ενώνω τη γη μ΄ένα ολόφωτο γεφύρι
για να γίνουμε όλοι αδέλφια.

*(Ελληνική Ποίηση της Νότας Κυμοθόη, μεταφρασμένη από το Ιταλικό Ινστιτούτο της Αθήνας στην Ιταλική γλώσσα, από την μεταφράστρια Άννα Μαρία Benedini το 1992, απέσπασε το Πανευρωπαϊκό Όσκαρ Ποίησης:"Prima Classificata 1992 Oscar A Di Bari Bruno Euroconcorso". Περιλαμβάνεται σε Ανθολογία Ποίησης στην Ιταλία στην ιταλική γλώσσα και στο βιβλίο Νότα Κυμοθόη "Το Λ των λέξεων και του Λόγου" Δοκίμια, πριν τον πρόλογο με αφιέρωση στο Δημήτριο Μεντζικώφ Παπαδάκη. Ακούστηκε από την Ποιήτρια στην Ιταλία το 1992 στην πόλη Corato απονομής του βραβείου της και στις 20/3/2017 στην Ε.Ε.Λ. στην Αθήνα για τον εορτασμό σε εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης)

Χρόνια Πολλά σε όλους τους Έλληνες κι όλες τις Ελληνίδες Λογίους!!!
Χρόνια Πολλά σε όλους οπού τιμούν τους Ποιητές και τις Ποιήτριες που μαρτύρησαν, προετοιμάζοντας την επανάσταση!!!
Ιδιαίτερη αφιέρωση στον Ρήγα Φεραίο Βελεστινλή!!!

Κυριακή 29 Απριλίου 2012

ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΓΙΑ ΣΕΝΑ", ΠΟΙΗΣΗ



ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ
"ΓΙΑ ΣΕΝΑ"/Νότα Κυμοθόη© Nota Kimothoi
ΠΟΙΗΣΗ
(ΑΦΙΕΡΩΜΈΝΟ)

 http://kymothoenota.blogspot.com/Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

Εκεί, οπού ο πόνος άνοιξε πληγές
και οι αισθήσεις άφησαν μόνο δάκρυ...


Εκεί, οπού αγάπησε η καρδιά 
μόνο χαρά υπάρχει...


Κρατώ χρόνια που έφυγαν σκυφτά
με θλίψη κι αγωνίες
και τις φωνές με προσβολές
για ομορφιά φευγάτη...


Κακία όμως δε μετρώ
μίσος κι οργή δικά σου...


Εκεί, οπού πίκρα είν' η μοναξιά
κι η ξενιτιά φαρμάκι
κι οι δρόμοι οπού μέτρησαν
βήματα κι αγωνίες...
σου στέλνω χαιρετίσματα
για νάχεις συντροφιά χαρές,
κι όση δε σούδωσα αγάπη
νάναι σα ρόδα όλη σου η ζωή
μυρωδάτη από ευχές πολλές
και θύμησες καλές γιομάτη!..
Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 2008

ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΔΩΡΕΑ"/Geschenk des Alls, Poetry Nota Kimothoi



                    ΕΡΓΟ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ/Νότα Κυμοθόη© Νότα Κυμοθόη
                                                                

*ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ
Σύμπαντος Δωρεά

Μετάφραση στα Γερμανικά*
Geschenk des Alls *
Poetry Nota Kimothoi
{Calgary 1986}

(*Μετάφραση στα Γερμανικά από τη Ναταλία Σακκάτου, για δημοσίευση στο γερμανικό περιοδικό POP)

Vom Arm des Orion komm ich her
steige nieder bis zum letzten Sandgrund
in unendliche Meerestiefen.
Bin geboren aus eines Sternes Explosion
in unendlich grobem Schob von Staub und Gas
Warme und Licht,so wrird mein Herz genannt.

Andere Liebe hab ich nicht, alw zu brennen
mich auszustreuen.

Mit dem Erdreich in Frieden verbunden
werde ich Blatt, Koralle, Schmetterling
Wasser kristallklar, Morgenrot ganz in Gold.
Dichter spechen meine Sprache
gleiches Feuer brennt in ihrer Werkstatt
sie steigen hinanb, steigen hoch, lauschen.

Zu ihnen komme ich, dab Geheimes sie verkunden.

* Η Νότα Κυμοθόη έγραψε το ποίημα αυτό " Σύμπαντος Δωρεά" το 1986 στο Calgary Canada. Συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο "Φωs και Σκοτάδι" εκδόσεις Διογένης 1990 και προστατεύεται από Πνευματικά Δικαιώματα. Είναι μόνο για ανάγνωση.



Ευχαριστώ την  κα Ναταλία Σακκάτου για την αγάπη που έδειξε στην Ποίησή μου.
Της εύχομαι κάθε καλό. 
Νότα Κυμοθόη
Copyright:Νότα Κυμοθόη 1986/Νότα Κυμοθόη©Νότα Κυμοθόη

© Nότα Κυμοθόη

Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2008

Νότα Κυμοθόη"ΔΡΟΜΟΙ ΓΥΜΝΟΣΙΑΛΙΑΓΚΑ" Ποίηση


© Νότα Κυμοθόη


Νότα Κυμοθόη
Δρόμοι γυμνοσάλιαγκα

Στον κήπο μου αναβλύζει μια πηγή
οπού ξεπλένω τα χέρια μου
πριν μοιράσω το ψωμί
για το δείπνο της αγάπης.
Καθόμαστε αδελφωμένοι όλοι μαζί
η Έλενα, ο Χέλμουτ, τα παιδιά κι οι γέροι Ινδιάνοι.
Ο Τζέραλντ με το ρυτιδωμένο πρόσωπο
είχε μέτωπο σκαμμένο σαν τοτέμ
μ' ένα βλέμμα πονεμένο από παλιά
και η γυναίκα του Σάνυ ένα γέλιο από ελάφια
και χιόνια απ' τα βουνά της Alberta.
Τα μάγουλα της Ιόνης τριανταφυλλένια
ευωδιάζανε άνοιξη στη συντροφιά μας.
*
Είχα στη μνήμη τα λιβάδια της αρχαίας Ελάτειας
με τα χρυσά μελίσσια στα λουλούδια
αγέρα θυμαρίσιο κι αηδόνια και χαμομήλια
και πλατανίσιους ίσκιους
απ΄τα στήθια μιας αγράμπελης
κι εκείνες τις χιονισμένες κορφές του Παρνασσού
τις γιομάτες περηφάνια...
*
Όταν έκοβα το καρβέλι και το μοίραζα
χιλιάδες τραγούδια κελαρίζανε στην ψυχή
κι άνθιζε το ξερό μονοπάτι στο δάσος
σκορπίζοντας ουράνια τόξα
παράθυρα κι αγκαλιές
στα πολύχρωμα δάχτυλα των πονεμένων θεών.
Κρατούσα το μικρό ψυχουλάκι στην παλάμη
μέρισμα του μερμυγκιού της αυλής μου
που ερχότανε κι αυτό με τη σειρά του
υπομονετικά σηκώνοντας τη μοίρα...
Μιλούσαμε λίγο, σχεδόν καθόλου,
τα μάτια και το χαμόγελο κουβέντιαζαν μυστήρια
χαϊδεύοντας τον πόνο του καθενός χωριστά
μέσα στις φλέβες του Αθαμπάσκα
για να τον κάνουν ένα δάκρυ περίσσευμα
στα ορμητικά νερά του.
*
Κι εγώ ένοιωθα μεγάλο χρέος κηπουρού
νάχω καλοβαλμένα τα παρτέρια μου
μην τύχει και ξεφύγει μι' αχτίδα και χαθεί
στη σκιά της λεύκας δίχως ν' ανθίσουνε.
Ρέει ο ήλιος, η βροχή, το φως
στο χώμα της σάρκας μου κι εξαϋλώνεται.
Βλασταίνουν τα χέρια μου περίτεχνα
χορταριάζουνε οι τοίχοι δίχως όνομα
-δεν έχει όνομα η μοναξιά-
κι ελπίδες, όνειρα, διάπλους, φυγή
δρόμοι γυμνοσάλιαγκα στο πρωινό χάραμα
κι ένας διάττοντας σημάδι στις όχθες
πορεία απόπλου απ' το Βανκούβερ.
*copyright: Νότα Κυμοθόη

(Δρόμοι γυμνοσάλιαγκα, Νότα Κυμοθόη, ποίημα σελ 12-13, βιβλίο"Φως και Σκοτάδι", εκδόσεις Διογένης 1990
Το ποίημα αυτό γράφτηκε στο The Pas, Canada, το 1989
Σημειώσεις: Ο Αθαμπάσκας, είναι ποτάμι του Καναδά. Ο Παρνασσός είναι βουνό της Ελλάδας. Βουνά της Alberta, είναι τα Βραχώδη όρη στον Καναδά. Αρχαία Ελάτεια, είναι η αρχαία πόλη των Λοκρών στην επαρχία Λοκρίδα, του Νομού Φθιώτιδας, Ελλάδα.

© Nότα Κυμοθόη


Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου 2008

ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΘΑ ΓΥΡΙΣΩ ΚΑΠΟΤΕ"



© Νότα Κυμοθόη

ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ
"ΘΑ ΓΥΡΙΣΩ ΚΑΠΟΤΕ"  
 Μόναχο 1979

Σφυρίζει το τρένο συνεχώς
και πρέπει να βιαστώ.
Στο ταξίδι που πηγαίνω
θα κρατώ το μαντήλι της υπομονής
και κάθε φθινόπωρο
θα σμίγω με τα χελιδόνια
για να σας φέρνουν τα μηνύματά μου.
Τότε θα καρτερώ μιαν άλλη άνοιξη
που το αηδόνι της ιτιάς μας
λεύτερο θα τραγουδά.
Όταν γυρίσω-θα γυρίσω κάποτε-
αυτό να το θυμάστε
θ΄ανθίσουν πάλι οι βυσσινιές
που εφύτεψα στο περιβόλι.

copyright:Nota Kimothoi or Νότα Κυμοθόη/Νότα Κυμοθόη© Nota Kimothoi
1979 : "Θα γυρίσω κάποτε", Νότα Κυμοθόη,
Μόναχο της Γερμανίας, αφιερωμένο στους γονείς μου.
1992 βιβλίο: "Δίψα και Σιωπή", εκδ. Διογένης
Νότα Κυμοθόη: Ελληνίδα Ποιήτρια

© Nότα Κυμοθόη







Νότα Κυμοθόη "ΑΓΩΝΙΑ" Ποίηση 1974




© Νότα Κυμοθόη


Οι Λοκροί λοιπόν κι ο κόσμος...Εσύ κι εγώ... ως Λοκρίς να ταξιδεύω ως είπες, Ελλάδα μάνα μου, σπίτι και φως μου, ας είσαι εκεί στα σύνορα μικρούλα...εγώ γνωρίζω πως είσαι απέραντη...

Για την Ελλάδα που αγαπήσαμε και αγαπάμε Νότα Κυμοθόη

"Αγωνία"*
Νότα Κυμοθόη**
Ποίηση 1974


Πόσο τα κύματα βροντούν
κι ο θόρυβος πληθαίνει
τ' αφρόνερα στους βράχους.
Αγωνίες φέρνει ο χρόνος
κι ο ουρανός μαυρίλα σημαδεύει
στο βάθος του αιώνα.
Στων αρχόντων τα σαλόνια
αλλάζουν δρόμο οι καιροί
και σιωπηρά περνούν οι ώρες.
Αχ, να φωτίσει τ' αδερφού μου ο νους
τον άνθρωπο ψηλά για ν' απιθώσει
μήπως και κάτι περισώσει...
Εδώ που έφτασ' η ζωή.

*copyright:Nota Kimothoi or Νότα Κυμοθόη
1974,  Νότα Κυμοθόη
Βιβλίο: Νότα Κυμοθόη"Δίψα και Σιωπή" εκδ. Διογένης 1992
Ζωγραφική εξωφύλλου: Νότα Κυμοθόη

© Nότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ" Ποίηση


© Νότα Κυμοθόη

"Δύσκολος δρόμος" *

Νότα Κυμοθόη
Ποίηση 1973


Από την Ελλάδα που αγαπήσαμε και αγαπάμε
με το χέρι στην καρδιά...




Δεν έχει πλατάνια αυτός ο τόπος
γιατί βρέθηκαν κάποιοι
και τα ξερίζωσαν
Δεν έχει αγρίμια και πουλιά
αυτός ο τόπος
γιατί βρέθηκαν κάποιοι
και τα κυνήγησαν
Δεν έχει ποτάμια και λίμνες
αυτός ο τόπος
γιατί βρέθηκαν κάποιοι
...και τα μόλυναν!
Έχει μονάχα μια μεγάλη ανηφοριά
τον αγώνα
οπού καθημερνά κερδίζεις πολεμώντας
δίχως άλλη εκλογή για επιβίωση.


*copyright:Nota Kimothoi or Νότα Κυμοθόη© Νότα Κυμοθόη

Σημειώσεις:
Ποίηση: 1973, 
Βιβλίο:Νότα Κυμοθόη "Δίψα και Σιωπή", εκδ. Διογένης 1992© Νότα Κυμοθόη

** Ο δρόμος και των σημερινών παιδιών των Ελλήνων, παραμένει δύσκολος. Η Ελλάδα, σαν την Αγαύη εξοντώνει τα παιδιά της, λες και θέλει να τα εξαφανίσει...Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους τους μαθητές και φοιτητές στην Ελλάδα, που είναι πράγματι ΗΡΩΕΣ να σπουδάζουν με τέτοιες εξοντωτικές συνθήκες!

© Nότα Κυμοθόη

Πέμπτη 28 Αυγούστου 2008

Νότα Κυμοθόη :"TΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ" Ποίηση 1979


© Νότα Κυμοθόη

Οι Λοκροί λοιπόν κι εγώ ως Λοκρίς σε μονοπάτια
πόλεων και χώρες, για να υμνώ εσένα Ελλάδα μου
και το Φως των όσων με μύησαν στην ομορφιά σου!




Νότα Κυμοθόη
" Το τείχος του Βερολίνου" *
Ποίηση 1979


Του χρόνου η διαδρομή δάκρυα ποτισμένη κι αίμα...
Μάτια μυριάδες θρηνούν ακόμα σκοτωμένους
κι άλλα τόσα θαμπά μετράνε σακατεμένους
κι είναι κι αυτά που αγνοημένους ακόμα περιμένουν...
Βαρύς ο ίσκιος σου τη μοίρα μου ορίζει
τείχος του East και του West
ως πότε θα διχάζεις τους κόσμους μου;

Γκρεμίστηκαν στη λήθη οι στεναγμοί μου
καθώς ορθώνονται τα πέτρινά σου στήθη
σ' όλη τη γη μου σήμερα
γι' αναντιμάχονται θαρρώ
από τη μια μεριά η Ανατολή κι από την άλλη η Δύση
στον αδυσώπητο αγώνα τους
ποια θα επικρατήσει...
Του χρόνου η διαδρομή δάκρυα ποτισμένη κι αίμα...
*copyriht:Nota Kimothoi or Νότα Κυμοθόη
Βερολίνο 1979, από το βιβλίο μου: Νότα Κυμοθοη "Δίψα και Σιωπή" Ποιήματα, εκδόσεις Διογένης 1992

© Νότα Κυμοθόη


ΑΤΡΑΠΟΣ, Νότα Κυμοθόη Ποίηση 1976




" Α τ ρ α π ό ς" *© Νότα Κυμοθόη
Νότα Κυμοθόη
Ποίηση 1976

Διέσχισα ανυπότακτη τους άγριους χειμώνες
κυνηγημένη από τους Λέλεγες
και τον τρόμο των Ωτίδων...
Πορεύτηκα ωστόσο άτρυτη στους αιώνες
τις οδύνες διασχίζουσα
γοργά όπως το κύμα
για να μαζεύω το αλμυρό σας δάκρυ
στου Ποσειδώνα τις αυλές
και να το κάνω μαργαριτάρι
να λάμπει στ' άγρια πέλαγα.

Στον ατέρμονο δρόμο ζωντανός ο πόθος
μιας διδαχής ανέπαφης στου χρόνου τη ράχη
κι όνειρο παντοτινό του καθενός: Ελευθερία
κι ο άνθρωπος, Άνθρωπος στην ατραπό γι' αγάπη.
*1976 Ελάτεια.
(Ποίησή μου δημοσιευμένη στο βιβλίο μου "Δίψα και Σιωπή" 1992, εκδόσεις Διογένης)
© Nota Kimothoi

© Nότα Κυμοθόη

ΓΥΡΕΥΟΝΤΑΣ, Ποίηση Νότα Κυμοθόη


"Γ υ ρ ε ύ ο ν τ α ς"© Νότα Κυμοθόη
Ποίηση*

Νότα Κυμοθόη



Πριν γνωρίσω την αλήθεια

με μύθους είχα πλάσει τον κόσμο

κι όταν μ' αγγίξανε

του πλήθους οι αναστεναγμοί

την καρδιά μου ακούμπησα στον Άνθρωπο.


Παράξενα γλιστρούσαν οι μορφές

Τραγούδια, μοιρολόγια, τρόπαια και θυσιαστήρια

ναοί κι αγάλματα, γραφές και εικόνες

θεοί και ημίθεοι

παραμύθια και μνήμες...

Κι εγώ ντύθηκα αναχωρητής

κρατώντας ένα κλαδί ελιάς στο χέρι

γυρεύοντας τα διωγμένα περιστέρια

για τον περιστερώνα της ειρήνης.



*Αθήνα 1973, Από το βιλίο μου "Δίψα και Σιωπή"

© Νότα Κυμοθόη