Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΤΑΝ ΠΟΙΗΣΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΤΑΝ ΠΟΙΗΣΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 18 Απριλίου 2015

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΟΤΑΝ" ΠΟΙΗΣΗ

                                       Photography Nota Kimothoi© Νότα Κυμοθόη
ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ
"ΟΤΑΝ"
ΠΟΙΗΣΗ

(αφιερωμένο)

'Οταν αναπνέεις ουρανό θα με θυμάσαι
επάνω στους λόφους οπού περπατάς
εκεί, οπού μ΄ αγκάλιαζες όλο χαρά
θα με γυρεύεις και για μένα θα πονάς...
Όταν σε βουνά φωτιές θα σβήνεις
θα με θυμάσαι και πίκρα θα πίνεις
γιατί για σένα ήμουν προσευχή
και στο στήθος σου σταυρουδάκι με ευχή!..
Όταν ξυπνάς και καλημέρα θα ζητάς
δε θάμαι εκεί, για να σου δίνω γλυκό φιλί
κι όταν στα χείλη σου το τσιγάρο θα κρεμάς
θα με θυμάσαι όταν μόνος σου γυρνάς...

Εδώ γιορτή κι εσύ εκεί μες την ψευτιά
και στο υπόγειο της μοναξιάς σου σκοτεινιά...
Για ένα πείσμα κι ένα μυστικό κρυφό
κάποιων, οπού σε θέλανε νεκρό...

Όταν το τιμόνι σου κρατάς θα είμαι εκεί
στο χέρι σου και στο λεβιέ σου π΄ακουμπάς
ανάσα δίπλα σου, φιλί και συντροφιά
που είχες κι έφυγα για πάντα μακριά...
Θα είμαι εκεί παντοτινή σου συντροφιά!..

Θα με θυμάσαι και θα κλαις κι όλο θα λες
για ξενιτιές μικρές και μακρινές
στο τσιπουράκι σου θα είμαι οι γουλιές
και στο κρασί σου πάντα θα με θες
όπως εχθές, θα με γυρεύεις και θα καις
τα σωθικά σου με ουσίες μυστικές.
Το κορμί σου ανάσα δική μου κι εγώ
έρωτας κι αγιάτρευτος κρυφός καημός
να σ΄αγαπώ και να το ξέρεις και να θες...
θα με θυμάσαι και θα πονάς όπου κι αν πας
ακόμα κι όταν με τα σκυλιά σου κυνηγάς
και το θήραμα σε θάμνους ζητάς, θα πονάς...
Γιατί σου έδωσα όλη την αγάπη από καρδιάς
ακόμα κι εκείνες τις στιγμές, οπού σκληρές
των άλλων οι καρδιές, σε έπνιγαν πιεστικά
να μ΄αρνηθείς για να κρατήσεις τα παιδιά...
Θα με θυμάσαι κι όταν τα έχεις αγκαλιά
θα κλαις και θα γυρεύεις τη δική μου αγκαλιά
οπού σου έδωσε χαρές πολλές που γίναν χθες...
γιατί αγαπούσα τα παιδιά κι ας λέγαν ψέματα πολλά.
Όταν στο τραπέζι σου θα τρως θα με θυμάσαι
και στο σπίτι σου θα είμαι σε κάθε γωνιά
ένα χαμόγελο γιορτής για σένα συντροφιά
και στο κρεβάτι σου οπού ξαπλώνεις θα μ' αναζητάς
γιατί εκεί θα είμαι πάντα εγώ η συντροφιά σου...
και στης φαντασίας σου τον έρωτα η φωτιά σου.
Θα με γυρεύεις κάθε ώρα και κάθε στιγμή
και θα ματώνει η καρδιά σου στο κορμί
οπού αγάπησα κι έσμιξες μαζί μου ερωτικά
φιλιά, πολλά φιλιά εδώ κι εκεί με ηδονή
αλλά, δεν θα γυρίσω πάλι εκεί...
παρά μονάχα εκείνη την αυγή οπού...
μόνος θα είσαι και θαρθώ στην ίδια την αυλή
οπού μαζί μου θα γευτείς και πάλι το φιλί...

Νότα Κυμοθόη


artnotakymothoe
Copyright:Νότα Κυμοθόη 2012

© Νότα Κυμοθόη 



Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2014

ΟΤΑΝ ΠΟΙΗΣΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ

                                                      φωτογραφία: Νότα Κυμοθόη

ΟΤΑΝ
ΠΟΙΗΣΗ
ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ

(αφιερωμένο)

2

Όταν εσύ κοιμάσαι
όλη η φύση κυοφορεί
και οι σπόροι αναρωτιούνται
τι συμβαίνει...

Χιονίζει και οι νύμφες χορεύουν...
Αλλά εσύ κοιμάσαι...

Θα θυμάσαι τα βήματά μου 
κάθε οπού θ΄ανθίζουν τα λιβάδια σου
κάθε οπού το τσάι σου έλκει τις μέλισσες
κάθε οπού οι κορφές σου είναι γυμνές
γιατί θα είμαι πάντα ο ήλιος...

Η δική σου ιέρεια οπού γνωρίζεις καλά
μέσα σε όλες τις ιερές τελετές
τις τελειωμένες κι όσες έμειναν μισές
από χέρι βάρβαρων εισβολέων...
Θα με θυμάσαι όταν θα τραγουδούν αιώνια
όλους εκείνους τους ψαλμούς
οπού έγραφα για εσένα
τις ώρες της σιωπής
αυτής της ιερής
οπού μόνον εσύ κατανοείς...
Νότα Κυμοθόη
artnotakymothoe
Copyright:Νότα Κυμοθόη 2012


Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2014

ΟΤΑΝ ΠΟΙΗΣΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ

                                                                   by N. Kimothoi


ΟΤΑΝ
ΠΟΙΗΣΗ
ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ


(αφιερωμένο)

Όταν ο δρόμος έχει γίνει τόσο λείος
από τα πέλματά μου σε ώρες σιωπηλές
όλες εκείνες τις ημέρες και τους μήνες
οπού είχα συντροφιά μόνον εσένα...
σε σκέψεις οπού έγιναν ποιήματα
να τραγουδούν οι άνθρωποι πουλιά
μες τη δική τους σιωπή
γιατί αγγίζουν τις καρδιές
όταν...δεν έχουν τίποτα ν' αγγίζουν...
Τότε...ναι τότε, θα θέλεις να με δεις
αλλά δεν θα με βρίσκεις πάλι εκεί
στους ίδιους δρόμους της θλίψης μου...
Πάει πέρασε αυτή κι έγινε όλη τραγούδι
για τις μοναχικές ψυχές
που νοσταλγούν την αγάπη μου...

Άπλωσα το χέρι μου να τους αγγίξω
και μου δάγκωσαν τα δάχτυλα...

Δεν πειράζει...

Όταν ο άνεμος σφυρίζει, θα με θυμούνται
γιατί ήμουν μόνη στον πόνο...
Όταν ο ήλιος λάμπει, θα με νοσταλγούν
γιατί ήμουν ολομόναχος ήλιος στη σκοτεινιά τους...
Όταν βρέχει, θα θυμούνται την αγκαλιά μου
γιατί ήμουν μι' αγκαλιά ομπρέλα στα δύσκολά τους...
Όταν χιονίζει, θ΄ αναζητούν τα χάδια μου
για να ζεσταθούν στην παγωνιά της νύχτας...

Όταν έρθω πάλι εκεί...κοντά σας
θα είναι Άνοιξη και η φύση θα ντυθεί ομορφιά
γιατί έχουμε πολλά μυστικά οι δυο μας...

Όταν ανθίζει όλη η πλάση, θα με θυμούνται
γιατί κανάκεψα όλους τους σπόρους της στην αγάπη
με όλη την υπομονή που μου χάρισε ο χειμώνας!..
Εκείνος ο αξέχαστος χειμώνας της μεγάλης θλίψης μου
που είχα συντροφιά μονάχα το Θεό
και μου μίλησε για σένα...

Σ' αγαπώ!..
Νότα Κυμοθόη
artnotakymothoe
Copyright:Νότα Κυμοθόη 2012