ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ"

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ

"ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ"

Ο Μάιος πέρασε και ιστορικά γεγονότα εορτάστηκαν με λαμπρότητα κι άλλοι τα κατανόησαν κι άλλοι όχι. Όμως η ελληνική ψυχή μας δεν λησμονεί και η ιστορία του Ελληνισμού δεν λησμονιέται, όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να την παραποιήσουν. Όταν έχεις έναν "γείτονα" που ενώ γνωρίζει την αλήθεια, προσπαθεί να την κουκουλώσει και δεν αναγνωρίζει τα λάθη του, αλλά μήτε τα λάθη που έγιναν ιστορικά στο παρελθόν, σε προβληματίζει η συμπεριφορά του και φυσικά δεν αγνοείς τίποτα, από όσα άσχημα έκανε και κάνει.  Είναι επικίνδυνος και η συμπεριφορά του παραβατική, όταν συνεχώς δημιουργεί προβλήματα κι ενοχλήσεις με σκοπό να προκαλεί διαφθορές και καταστροφές. Μιλάω φυσικά για ιστορικά γεγονότα, τα οποία επί ημερών μας, καλό θα είναι να ξεκαθαριστούν και φυσικά για καλές γειτονικές σχέσεις μεταξύ των λαών να αναγνωριστούν. Πέρασε η ημερομηνία της ιστορικής γενοκτονίας και σφαγής των Ελλήνων της Αρμενίας (1915) και των Ελλήνων του Πόντου (1914-1923) και έπεται συνέχεια στη Μικρά Ασία και συνέχεια στην Κύπρο. Θα μου πείτε τι μας νοιάζει τώρα;  Ο Ιούνιος προσπαθεί να μας οδηγεί σε παραλίες για δροσερά μπάνια. 

Στην παραλία λοιπόν ατενίζοντας το πέλαγος, σκέφτομαι όλα αυτά μαζί και τους αμέτρητους παράνομους μετανάστες που με τρόπο κερδοσκοπικό μεταφέρουν με "σχέδιο" στα ελληνικά νησιά μας και στη συνέχεια σε όλη την πατρίδα μας. Αναρωτιέμαι και σερφάροντας στο ιντερνέτ, έπεσα επάνω στην κάτωθι ανάρτηση του Ισραηλινού αρθρογράφου Σάι Γκαλ στην πλατφόρμα Χ.  Εντυπωσιάστηκα από όσα γράφει και πραγματικά αντιγράφοντας την, την μεταφέρω εδώ για να την διαβάσετε. Έτσι απλά, γιατί κουραστήκαμε από κάποιους "ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ" εντός κι εκτός που στρέφονται με μίσος ενάντια στην Ελλάδα.

Γράφει λοιπόν ο Σάι Γκαλ: [«19 Μαΐου δεν είναι μόνο μια ελληνική μέρα πένθους. Είναι η μέρα που ο χάρτης της Άγκυρας μπαίνει στη δίκη.  Ο Πόντος δεν ήταν μια υποσημείωση. Η Σμύρνη δεν σβήστηκε από την Ιζμίρ. Η Τραπεζούντα αναπνέει ακόμη κάτω από την Τραμπζόν. Η Αμισός κάτω από τη Σαμσόν. Η Κερασούντα κάτω από την Γκιρέσουν. Τα Κοτύωρα κάτω από την Ορντού. Η Αμάσεια κάτω από την Αμάσεια. Η Κωνσταντινούπολη κάτω από την Ισταμπούλ. Αυτά τα ονόματα δεν είναι νοσταλγία. Είναι αποδείξεις. Αυτό είναι το θυσιαστήριο της 19ης Μαΐου.

Η Τουρκία τη γιορτάζει ως την αρχή του εθνικού αγώνα του Ατατούρκ. Ο Πόντος τη θυμάται ως το πιστοποιητικό θανάτου του. Αλλά το βαθύτερο έγκλημα δεν είναι η ημερομηνία. Είναι ο μύθος. Για να δημιουργήσει ένα τεχνητό έθνος που διεκδικεί τουρανική καθαρότητα, η Άγκυρα έπρεπε να σβήσει την Ανατολία που αποδείκνυε το αντίθετο. Το κράτος δεν σκότωσε μόνο «ξένους». Κατάπιε τους λαούς που αποτελούσαν την κοινωνία του.

Ελληνική Ανατολία. Αρμενική Ανατολία. Ασσυριακή Ανατολία. Κουρδική Ανατολία. Λαζική, Γεωργιανή, Τσερκέζικη, Εβραϊκή και Αραβική Ανατολία.

Οι μάρτυρες έπρεπε να εξαφανιστούν γιατί αποκάλυπταν την απάτη.

Ένα τοπωνύμιο είναι ένα αρχείο. Ένα επώνυμο είναι μια ομολογία. Μια οικογενειακή σιωπή πιο ισχυρή από ένα κρατικό αρχείο. Η Άγκυρα δεν μετονόμασε μόνο πόλεις. Ακολούθως μετονόμασε ανθρώπους. Οι γιαγιάδες έγιναν φήμες. Οι παππούδες έγιναν παραλείψεις. Οι εκκλησίες έγιναν τρόπαια. Οι γλώσσες έγιναν ψίθυροι στην κουζίνα. Τα χωριά έγιναν συντεταγμένες κάτω από τουρκικές πινακίδες. Ο παντουρανισμός είναι το ψέμα: πάρε τη γλώσσα τους, πρόσθεσε βέλη, εμβολίασε προγόνους, σβήσε τους βαπτισμένους, τους απορροφημένους, τους δολοφονημένους, τους μετονομασμένους και τους ανώνυμους, και μετά πες το αποτέλεσμα πεπρωμένο.

Γι’ αυτό ο Πόντος μετράει. Δεν ήταν μόνο θύμα. Ήταν απόδειξη. Και η απόδειξη έπρεπε να καταστραφεί.

Η Ελληνική Γενοκτονία δεν ήταν μόνο ο φόνος των Ποντίων Ελλήνων. Ήταν η καταστροφή ενός πολιτισμού: Πόντος, Ιωνία, Καππαδοκία, ανατολική Θράκη, Σμύρνη.

Η μέθοδος ήταν απλή: σκότωσε τον κόσμο, άδειασε τα χωριά, κατάσχεσε τις εκκλησίες, σίγασε τα σχολεία, πάρε τα σπίτια, μετονόμασε τον χάρτη και μετά κατηγόρησε τους νεκρούς για πρόκληση. Γι’ αυτό η Άγκυρα εξακολουθεί να πανικοβάλλεται όταν επιστρέφουν τα παλιά ονόματα. Ένα όνομα ξανανοίγει τον φάκελο. Ένα όνομα σπάει το άλλοθι. Και υπάρχει κάτι ακόμη πιο σκοτεινό. Η σύγχρονη Τουρκία δεν γεννήθηκε από έναν απολυμαντικό μύθο της Κεντρικής Ασίας. Η Ανατολία ήταν ελληνική, αρμενική, ασσυριακή, κουρδική, λαζική, γεωργιανή, τσερκέζικη, εβραϊκή και αραβική πριν η Άγκυρα τη συμπιέσει σε μια κρατική ορθοδοξία. Πολλοί πολίτες της σημερινής Τουρκίας κουβαλούν την καταγωγή, τα επώνυμα, τις οικογενειακές σιωπές και τις βαπτισμένες αναμνήσεις των ίδιων των λαών που το κράτος προσπάθησε να σβήσει.

Γι’ αυτό ό,τι έκανε ήταν και ιστορικός κανιβαλισμός.

Ένα κράτος έφαγε το δικό του παρελθόν και μετά ονόμασε την πέψη οικοδόμηση του έθνους. Αρμένιοι, Ασσύριοι, Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας. Η Σμύρνη στις φλόγες. Τα αδειασμένα χωριά. Οι μετονομασμένες πόλεις. Οι εκκλησίες που έγιναν τρόπαια. Τα αρχεία κλειδωμένα, χλευασμένα και αρνούμενα. Αυτό δεν είναι μια τραγωδία που κληρονόμησε η Τουρκία. Είναι ο κατάλογος εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας της Άγκυρας.

Και ο κατάλογος δεν έκλεισε το 1923. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1974, όταν η εισβολή έγινε κατοχή. Επέστρεψε εναντίον των Κούρδων ως πολιτική: κατεστραμμένα χωριά, αναγκαστική εκτόπιση, κατάσταση έκτακτης ανάγκης και απαγόρευση της κουρδικότητας.

Το μάθημα δεν είναι μίσος. Το μάθημα είναι η μη εξουσιοδοτημένη μνήμη.

Γιατί ο Χίτλερ κατάλαβε τη χρησιμότητα των ξεχασμένων εγκλημάτων. Η φράση που του αποδίδεται πριν από την εισβολή στην Πολωνία καίει ακόμη μέσα στην Ιστορία: «Ποιος, εξάλλου, μιλάει σήμερα για την εξόντωση των Αρμενίων;»

Εμείς μιλάμε. Για κάθε σβησμένο όνομα. Για κάθε λαό που η Άγκυρα προσπάθησε να θάψει κάτω από μια νέα πινακίδα. Δεν θυμόμαστε για τους νεκρούς. Θυμόμαστε για τους ζωντανούς και για εκείνους που θα επαναλάμβαναν τα εγκλήματά τους αν ο κόσμος τούς έδινε την εντύπωση ότι η αμνησία είναι ατιμωρησία και η μνήμη μπορεί να δολοφονηθεί κι αυτή»].

Δεν έχω διαβάσει καλύτερο άρθρο από κανέναν, όποιας εθνικότητας κι αν είναι. Γιατί λέει αλήθειες Ο Σάι Γκαλ, τον οποίον δεν γνωρίζω. Με εντυπωσίασε όμως ο τρόπος σκέψης του. ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ είναι δυνατές για τους ζωντανούς και η Γενοκτονία θα πρέπει να αναγνωριστεί. Όσο δεν αναγνωρίζεται θα τρίζουν συνεχώς τα οστά των νεκρών. ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΕΣ. Ναι, τόσο δυνατές, που εμείς, όλοι που ζούμε σε ελληνικό έδαφος θα πρέπει να έχουμε στη ΜΝΗΜΗ μας συνεχώς ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ και να τις μεταδίδουμε σε όλες τις γενιές. 

Νότα Κυμοθόη Εικαστικός και Λογοτέχνις

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ" 7η ΓΙΟΡΤΗ ΦΘΙΩΤΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΛΑΜΙΑ

ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ

7η Γιορτή Φθιωτικού Βιβλίου Λαμία

ΟΜΙΛΟΣ ΦΘΙΩΤΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ & ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΛΑΜΙΑ 16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2024

Με επιτυχία μεγίστη πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ της Νότας Κυμοθόη, εκδόσεις Όστρια 2023, στις 16 Οκτωβρίου 2024 στη Λαμία!

 Η Εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της 7ης Γιορτής Φθιωτικού Βιβλίου στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Λαμιέων που διοργάνωσε ο Όμιλος  Φθιωτών Λογοτεχνών & Συγγραφέων. Τον όλο συντονισμό της εκδήλωσης είχε η Πρόεδρος του Ομίλου Λίλη Τσώνη. Το Βιογραφικό της Συγγραφέως Νότας Κυμοθόη διάβασε η κ. Μάντυ Τσιπούρα.

Η Νότα Κυμοθόη είναι Ελληνίδα Εικαστικός και Λογοτέχνης. Γεννήθηκε στη Λιβαδειά η σπουδαία  Ποιήτρια και συγγραφέας, με καταγωγή από την Ελάτεια Λοκρίδας, του Δήμου Αμφίκλειας-Ελάτειας. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί Ελληνίδα της διασποράς, γιατί έζησε αρκετά χρόνια εκτός Ελλάδας. Είναι γνωστή για το εικαστικό της έργο, γιατί δίδαξε επί μια δεκαετία στο Εργαστήρι Ζωγραφικής της στον Υμηττό Αττικής μικρά και μεγάλα παιδιά. Έργα της έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Έχει γράψει ποιήματα, μυθιστορήματα, διηγήματα και Δοκίμια. Έχει βραβευτεί με πολλά Βραβεία κι Επαίνους εντός κι εκτός Ελλάδας. Θα αναφέρω τα σπουδαιότερα:

Βραβεύσεις της Νότας Κυμοθόη:

.(1990) Β' Βραβείο Ποίησης Δελφικών Αγώνων Ποίησης της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (ΠΕΛ), για το Ποίημα με τίτλο "ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ"

.(1990) Β' Βραβείο Διηγήματος Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, για το Διήγημα "Έξοδος κινδύνου.

.(1992) Βραβείο Oscar Antonietta di Bari Bruno Academia Loudovico II di Svebia Prima Classificata Euroconcorso di Poesia, στην Ιταλία για Ποίηση μεταφρασμένη στην ιταλική γλώσσα από την Anna Maria Benedini μεταφράστρια στο Ιταλικό Ινστιτούτο Αθηνών.

. (2021) Α΄ Βραβείο Ποίησης στον Ι΄ Παγκόσμιο Ποιητικό Διαγωνισμό με θέμα: "Ελλάδας προσκλητήριο 1821-2021 κοιτίδα του πνεύματος, του πολιτισμού και της ειρήνης", για το Ποίημα "Ελλάδα Αγάπη μου" για τα 200 χρόνια απελευθέρωσης της Ελλάδας από τον οθωμανικό ζυγό.

Έχουν εκδοθεί τα βιβλία Ποίησης και Πεζογραφίας της με την εξής χρονολογική σειρά:

• (1990) Φως και Σκοτάδι, Ποίηση, εκδόσεις Διογένης
• (1991) Οιμωγές, Ποίηση, εκδόσεις Διογένης
• (1992) Δίψα και Σιωπή, Ποιήματα, εκδόσεις Διογένης
• (1995) Λεύκωμα '95 Ζωγραφική Ν. Κυμοθόη, εκδόσεις Ακάδημος
• (1995) Ιύζουσα νήσος, Ποίηση, εκδόσεις ΑΘΗΝΑ
• (1999) Ερώ, Νέα Ελληνική Ποίηση, εκδόσεις Ιωλκός
• (2002) Η Δρασκελιά του 'Ηλιου-Ο Επίγειος Θεός της Ινδίας, Μυθιστόρημα-Αληθινή ιστορία, εκδόσεις Χρήστος Ε. Δαρδανός
• (2004) Ομιλία Παναγιώτας Κυμοθόη για το Μνησίβουλο-Ελάτεια Λοκρίδος, αυτοέκδοση
• (2004) Ελάτεια-Ιστορική Αναδρομή, Ιστορική έρευνα, εκδόσεις ΑΘΗΝΑ
• (2006) Η Λύτρωση, Μυθιστόρημα-Αληθινή ιστορία, εκδόσεις Ίαμβος
• (2007) Η Λύτρωση, Μυθιστόρημα-Αληθινή ιστορία, εκδόσεις Ίαμβος β΄ έκδοση
• (2009) ΜΑΤΙΑ ΧΛΟΗΣ ΠΟΙΗΣΗ, αυτοέκδοση
• (2009) ΜΑΤΙΑ ΧΛΟΗΣ ΠΟΙΗΣΗ, Ηλεκτρονική Ποίηση
• (2010) Το ιερό ποτάμι, Ποίηση, εκδόσεις ΑΘΗΝΑ
• (2017) Το Λ των λέξεων και του Λόγου, Δοκίμια, εκδόσεις ΟΙ ΑΙΝΙΑΝΕΣ
• (2023) Σύμπαντος δωρεά, Νέα Ελληνική Ποίηση, εκδόσεις Όστρια
• (2023) Universe's bequest, Neohellenic poetry, translator Aristaios Lykeiarches (D.M.P.),Ostria Editions
• (2023) ΕΡΩ, Νέα Ελληνική Ποίηση, Εκδόσεις Όστρια
• (2023) ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ, Μυθιστόρημα- Αληθινή ιστορία, Νέα Ελληνική Λογοτεχνία, εκδόσεις Όστρια

Η Νότα Κυμοθόη έχει συνεχή συμμετοχή σε Συνέδρια Λογοτεχνίας και Πολιτισμού και σε πολλά συλλογικά έργα συναντούμε εργασίες της δημοσιευμένες. Αναφέρω κάποιες από αυτές:

. ΑΝΘΟΛΟΓΙΕΣ ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ του Βαγγέλη Ρόζου, περιοδικό Δαυλός, περιοδικό Αριάδνη, ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΠΟΙΗΣΗΣ Δαυίδ Ναχμία, λογοτεχνική εφημερίδα ΝΟΥΜΑΣ (Δημοσιεύσεις Ποίησής της επί συνεχή έτη), ηλεκτρονικό περιοδικό ΥΔΡΑΝΗ

. (1996) Εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση, βιογραφικό και Ποίηση.

.(2018) ΛΟΚΡΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΕΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΣ Κ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ, εκδόσεις HVNT

.(2021) ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, εκδόσεις ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

.(2021) Εγκυκλοπαίδεια Γραμμάτων και Τεχνών, εκδόσεις ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

.(2022) ΒΟΙΩΤΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΕΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΣ Κ. ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ, εκδόσεις HVNT

.(2024) Εγκυκλοπαίδεια Γραμμάτων και Τεχνών, εκδόσεις ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

.(2023) ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ, "Το παλαιό σπίτι" Διήγημα, εκδόσεις Όστρια

Η Νότα Κυμοθόη είναι μέλος στην Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών(ΠΕΛ) από το 1993 και είχε υπηρετήσει και ως Γενική Γραμματέας της, μέλος στον Όμιλο Φθιωτών Λογοτεχνών & Συγγραφέων, στον Σύλλογο Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος ο  Απελλής, στον Εκπολιτιστικό Πολιτιστικό Σύλλογο Υπάτης "Οι Αινιάνες", στον Όμιλο Unesco, στην Αμφικτυονία Ελληνισμού και σε πολλούς άλλους συλλόγους κι ενώσεις. 

Η Λίλη Τσώνη κάλεσε την Δήμαρχο  Αμφίκλειας- Ελάτειας Αθανασία Στιβακτή η οποία συνεχάρη τη Νότα Κυμοθόη για την σπουδαία λογοτεχνική και εικαστική της πορεία. Συγκινημένη, αισθάνθηκε πολύ χαρούμενη και υπερήφανη που έχει καταγωγή η Νότα Κυμοθόη από το Δήμο που υπηρετεί ως Δήμαρχος και δεσμεύτηκε να παρουσιάσει το έργο της στο Δήμο. Ακολούθησε χαιρετισμός κι από τον Αντιδήμαρχο του ιδίου Δήμου, Θωμά Κοντούνη, που συνεχάρει την  "φίλη" συγγραφέα, όπως αποκάλεσε την Νότα Κυμοθόη, γνωρίζοντας την ίδια αλλά και το λογοτεχνικό της έργο, τονίζοντας και αυτός με τη σειρά του την σπουδαιότητα του εικαστικού και συγγραφικού έργου της.

Ακολούθησαν οι μελωδίες του σπουδαίου Σαξοφωνίστα Καθηγητή Δημοτικού Ωδείου Λαμίας Αθανασίου Φυσέκη και στη συνέχεια δόθηκε ο λόγος στον συγγραφέα Δρ. Δημοσίου Δικαίου Διδάσκοντα στο ΕΑΠ  Βασίλη Μαστρογιάννη. 
Δυνατός ομιλητής με άνεση στον λόγο τους, με διδακτική εμπειρία μεγίστη, ειλικρινής κι εμπεριστατωμένος για το βιβλίο ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ, που το είχε διαβάσει, είχε κρατήσει σημειώσεις και διάβασε κάποια μέρη κι έδωσε στον κόσμο να κατανοήσει την όλη δύναμη που κρύβει η λογοτεχνική γραφή της συγγραφέως Νότας Κυμοθόη.

 Μίλησε για την αληθινή ιστορία του βιβλίου, που με τόλμη καταγράφεται από την συγγραφέα του και δεν είναι μόνον μια, αλλά έρχονται στο φως πολλές μικρές αληθινές ιστορίες, οι οποίες έγιναν μία, καθώς χαρακτηρίζονται από διάφορες μορφές οικογενειακής βίας που με λόγο ρεαλιστικό φέρνει στην επιφάνεια η συγγραφέας. Μίλησε για τα προβλήματα στις σχέσεις στο γάμο, στην φιλία, στην εργασία, στις εκατέρωθεν οικογενειακές σχέσεις και για τον τρόπο που τα έχει βιώσει και θεμελιώσει η ελληνική κοινωνία, μέσα στην οποία καταγράφεται αυτή η αληθινή ιστορία του βιβλίου της συγγραφέως. Σύστησε να διαβαστεί το βιβλίο με το πλούσιο περιεχόμενό του, γιατί αφ΄ ενός είναι καλογραμμένο με λογοτεχνική γραφή κι αφ΄ εταίρου  περιλαμβάνει γνώσεις και διδάγματα που βοηθούν και ωφελούν τους αναγνώστες. Είναι ο τρόπος γραφής, τόσο άμεσος που τέρπει και ταυτόχρονα δεν κουράζει, γιατί ρέει ο λόγος συνεχώς και προκαλεί το ενδιαφέρον να πας στο επόμενο κεφάλαιο, δίχως να κουράζει. Ειδήμων στο θέμα του Δημοσίου Δικαίου, έχει ασχοληθεί πολλά χρόνια σε θέματα οικογενειακής βίας και συστήνει το βιβλίο ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ να διαβαστεί γιατί αξίζει πραγματικά!

Η Εκπαιδευτικός Βίβιαν Αργύρη και Πρόεδρος ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης έλαβε στη συνέχεια το λόγο μετά από τις μαγικές μελωδίες του Σαξοφωνίστα Αθανασίου Φυσέκη. Ο ομιλήτρια είχε μια δυναμική ομιλία, καθαρών νοημάτων για το βιβλίο, ως γυναίκα αναγνώστρια κι Εκπαιδευτικός, τονίζοντας την τοξική πατριαρχία, που έχει δημιουργήσει μέγιστο πρόβλημα στην κοινωνία. Ενθουσιασμένη από το βιβλίο της Νότας Κυμοθόη ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ εστίασε την ομιλία της σε προβλήματα της τοξικής πατριαρχίας που φανερώνεται ξεκάθαρα στις σχέσεις των ανθρώπων και μέσα από αυτήν την αληθινή ιστορία, με τα πρόσωπα των ηρώων Ευλαμπίας και Πολύκαρπου. Εντυπωσιασμένη από την δυνατή λογοτεχνική πένα της συγγραφέως, μιλάει για τα δυνατά συναισθήματα, που κατορθώνει να καταγράψει και να φέρει στην επιφάνεια με το λόγο της η Νότα Κυμοθόη, που δείχνουν όλο το μέγιστο πρόβλημα και το πως η ελληνική κοινωνία βιώνει την ενδοοικογενειακή βία και τις μέγιστες προσπάθειες της γυναίκας να σταθεί όρθια στο ύψος όλων των περιστάσεων... Σύστησε η Βίβιαν Αργύρη το βιβλίο αυτό λέγοντας πως πρέπει να διαβαστεί, από όλα τα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, γιατί είναι παιδαγωγικό, μαζί προσφέρει και τέρψη, αλλά και βοήθεια σε κοινωνικά θέματα. Συνεχάρη τη συγγραφέα για την τόλμη της να καταγράψει με όλη αυτήν την γλαφυρότητα αυτά τα γεγονότα, που δυστυχώς συνεχώς απασχολούν την ελληνική κοινωνία. Η κομψότητα του ύφους γραφής της συγγραφέως υπάρχει σε όλες τις σελίδες του βιβλίου της, με παραστατικό τρόπο κι εκφραστικό πλούτο μέγιστο κι έχει μια ζωντάνια που διαχέεται σε όλο το βιβλίο της που το κάνει ευχάριστο κι εύκολο στην ανάγνωσή του. 

Ακολούθησαν υπέροχες μελωδίες από τον Σαξοφωνίστα Αθανασίο Φυσέκη και η Λίλη Τσώνη έδωσε το λόγο στην συγγραφέα του βιβλίου.

Η Νότα Κυμοθόη σηκώθηκε όρθια, χαιρέτησε καλωσορίζοντας τον κόσμο, ευχαριστώντας όλους για την ευγενή παρουσία τους σε αυτήν την εκδήλωσή της και μίλησε δίχως σημειώσεις, ξεκινώντας με την γνωστή ρήση του Αντρέ Μπρετόν: ["Χρυσή μου φαντασία εκείνο που αγαπώ σε σένα είναι πως δεν συγχωρείς ποτέ" και με χαμόγελο συνέχισε: "Η ζωή μας δεν είναι φαντασία, αλλά πραγματικότητα. Και καθώς ταξίδευα από την Αθήνα για να έρθω στην Λαμία, αντίκρισα σε λόφους και βουνά καμένα δέντρα να στέκουν σαν εσταυρωμένοι. Σκεφτόμουν πόσο είχαν χαρεί την Άνοιξη μέσα στην ευωδιά του έρωτά τους με τα ολάνθιστα αγριολούλουδα ολόγυρά τους, τα πουλιά στα κλαδιά τους να κελαηδούν κι όλη την ομορφιά της φύσης γύρω τους. Και ήρθε στη σκέψη μου η ζωή των ανθρώπων, οι φωτιές που κατάκαψαν τα δάση. Φωτιά που καίει και αφήνει πίσω της στάχτες, πόνο και θλίψη. Αυτά σκεφτόμουν και ήρθε στο νου μου πως μέσα σε κάθε άνθρωπο καίει μια μεγάλη φωτιά, με πάθος για ζωή, για έρωτα, για ευτυχία. Αυτό το βιβλίο γράφτηκε με το αίμα της ψυχής μου. Θα αναρωτηθείτε ίσως. Ματώνει η ψυχή; Πονάει; Ναι και ματώνει και πονάει.                   

Σε αυτό μου το βιβλίο είναι μια αληθινή ιστορία, που αποφάσισα να την καταγράψω συνδέοντας όλες τις  μικρές κι αληθινές ιστορίες, γιατί έχει πολλά να διδάξει. Είχε σχεδόν τελειώσει το 2009. Και την άφησα τότε, γιατί έδωσα για δημοσίευση αργότερα ένα άλλο βιβλίο μου με Δοκίμια, με τον τίτλο "Το Λ των λέξεων και του Λόγου", που κυκλοφόρησε το 2017 από τις εκδόσεις Οι Αινιάνες. Πέρασε καιρός και την έπιασα και πάλι στα χέρια μου τον προηγούμενο χρόνο, με αφορμή τις συνεχείς δολοφονίες γυναικών τα τελευταία χρόνια, τους βιασμούς παιδιών, τα απανωτά εγκλήματα βίας. Έχει μεγάλο κόπο, για να ολοκληρωθεί αυτή η αληθινή ιστορία που περιλαμβάνεται στις 496 σελίδες του βιβλίου μου ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ. Αποτελεί το πρώτο μέρος μιας τριλογίας που γράφτηκε για να διδάξει, διότι για μένα ο συγγραφέας ασκεί παιδεία εκ των άνω προς τα κάτω. Αυτό το βιβλίο διαβάζεται άνετα από την ηλικία των 12 ετών και άνω. Γι΄ αυτό και δεν βιάζομαι να ολοκληρώσω ένα βιβλίο, αλλά εργάζομαι πολύ επίμονα και με υπομονή μέχρι να ολοκληρωθεί και να είναι έτοιμο για δημοσίευση. Με την γραφή μου αυτή, θέλω να ξυπνήσω σε κάθε αναγνώστη τη δύναμη που έχει μέσα του, για να σταθεί όρθιος με αξίες, με ιδανικά, με αισιοδοξία, με χαμόγελο και να θυμίσω πως λύσεις υπάρχουν για όλα, αρκεί να υπάρχει θέληση... 

Η ελληνική κοινωνία έχει στα έγκατά της αξίες και ιδανικά που έχουν λησμονηθεί κι αν τα αδράξουμε θα λυθεί όλο το μέγα πρόβλημα της τοξικής πατριαρχικής κοινωνίας, αλλά και της τοξικής μητριαρχικής κοινωνίας, ώστε να εξυγιανθεί ο "γάμος", οι σχέσεις των ανθρώπων γενικά. Έχει παρεξηγηθεί αυτή η σχέση στην εποχή μας και έχει αλλοτριωθεί, αλλά ο άνθρωπος είναι ένα ΙΕΡΟ ΔΩΡΟ του Συμπαντικού Θεού ή της φύσης, όπως ο κάθε ένας κατανοεί και η ύπαρξή μας οφείλει να αισθανθεί τι είναι και γιατί είναι και να ενστερνιστεί με σεβασμό τον ρόλο της... Το βιβλίο μου αυτό διδάσκει, τέρπει, αλλά είναι και μια μεγάλη παρηγοριά για τον κάθε αναγνώστη. Είναι θλιβερό που υπάρχουν διαλυμένοι γάμοι και οικογένειες που ξεκίνησαν το βίο τους με έρωτα. Θα συναντήσει ο αναγνώστης μέσα σε αυτό ίσως κάποιους γνωστούς του, κάποιες γνωστές του, ίσως και τον ίδιο του τον εαυτό. Θα αντλήσει δύναμη, για τα προβλήματά του και λύσεις σε θέματα που τον απασχολούν... Οι ευρισκόμενοι μέσα σε γάμο θα σφίξουν περισσότερο τις σχέσεις τους με αγάπη, οι εκατέρωθεν συγγενείς θα δουν τα λάθη και θα κατανοήσουν τις άσχημες συμπεριφορές τους και οι νέοι κι έφηβοι θα κατανοήσουν πολλά γύρω από το θέμα αυτό και δεν θα βιάζονται σε αποφάσεις. Αυτό το βιβλίο είναι γραμμένο για όλους. Σας ευχαριστώ για την ευγενή σας παρουσία και σας εύχομαι καλή ανάγνωση. ]

Ακολούθησε μουσική που πραγματικά μάγεψαν οι νότες της τον κόσμο. Ο Αθανάσιος Φυσέκης με το Σαξόφωνό του μοναδικός, ασυναγώνιστος και  ανεπανάληπτος, άπλωσε τους μελωδικούς ήχους του στις καρδιές και στους νόες όλων.

Ακολούθησε συζήτηση της Νότας Κυμοθόη με τον κόσμο, απαντώντας σε ερωτήσεις. Ακολούθησε  συζήτηση και με τους άλλους ομιλητές κι εκείνο που τονίστηκε κι επικεντρώθηκαν σχεδόν όλοι, ήταν ακριβώς στο μυστήριο του ορθοδόξου χριστιανικού  γάμου που περιέχει την φράση βίας "η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα" και είπαν πως πρέπει να αφαιρεθεί. Επενέβη ο εκπρόσωπος της εκκλησίας Πρωτοσύγκελος πατήρ Εφραίμ και είπε πως το ρήμα "φοβείται" σημαίνει να σέβεται τον άνδρα. 

Και η συγγραφέας Νότα Κυμοθόη επενέβη και είπε: "Η ελληνική γλώσσα σεβασμιότατε είναι ξεκάθαρη, γιατί είναι ορθολογική. Το ρήμα "φοβάμαι" σημαίνει ακριβώς αυτό που λέει ο φόβος που περιέχει βία, κίνδυνο, απειλή. Το ρήμα "σέβομαι" σημαίνει ακριβώς αυτό που λέει, δηλαδή τον σεβασμό, που πρέπει να έχει ο κάθε άνθρωπος αδιακρίτως φύλου στον εαυτό του αλλά και στον άλλον άνθρωπο, δίχως να τον φοβάται. Άλλο σημαίνει "φοβάμαι, φοβούμαι", κι άλλο "σέβομαι". Όταν προειδοποιείται κάποιος "να φοβείται" σημαίνει πως κινδυνεύει, να έχει το νου του. Δεν θα αναλύσουμε εδώ το θέμα αυτό, μήτε ποιος ήταν ο Αβραάμ και τον γάμο του με τις δυο αδερφές, όποτε θέλετε μπορούμε να κάνουμε μια άλλη κοινωνική ανοιχτή συζήτηση γι΄ αυτό το θέμα, δεν είναι επί του παρόντος."

Ακολούθησε μουσική και οι νότες της άπλωσαν την ενέργεια της χαράς σε όλη την αίθουσα, καθώς ο Αθανάσιος Φυσέκης με το Σαξόφωνό γλύκανε την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα!

Χαρούμενοι οι παρευρισκόμενοι στην ωραία εκδήλωση συζητούσαν για το θέμα του βιβλίου και συνεχάρησαν τους ομιλητές Βασίλη Μαστρογιάννη, Βίβιαν Αργύρη, την Πρόεδρο Λίλη Τσώνη, τον μουσικό Αθανάσιο Φυσέκη και φυσικά την συγγραφέα του βιβλίου ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ  Νότα Κυμοθόη και στη συνέχεια αγόραζαν το βιβλίο της  από τον παρευρισκόμενο των εκδόσεων ΟΣΤΡΙΑ που είχε φέρει τα βιβλία της.

Η συγγραφέας ακολούθως υπέγραφε το βιβλίο της με αφιερώσεις για τον κάθε έναν χωριστά! 

Στις εικόνες με την αξιόλογη Δήμαρχο Αμφίκλειας-Ελάτειας κ. Αθανασία Στιβακτή,

με τον σπουδαίο Οικονομολόγο Αντιδήμαρχο Αμφίκλειας- Ελάτειας κ. Θωμά Κοντούνη, την Βίβιαν Αργύρη και την αξιόλογη Ζωγράφο Αμαλία Ιωαννίδη που στόλισε την αίθουσα εκδηλώσεων με τα ωραία της έργα, ένα από αυτά διακρίνεται στο βάθος!

με Βασίλη Μαστρογιάννη, Γιώργο Στεργίου και Αμαλία Ιωαννίδη!

Βασίλης Μαστρογιάννης, Βίβιαν Αργύρη και Νότα Κυμοθόη

   

 

                    

ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

               ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ

           Εκδόσεις Όστρια

              τηλ. 2112136882 

Αναζητήστε το στα βιβλιοπωλεία

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ" 2024

 ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ" 2024

Στον τόμο της Εγκυκλοπαίδειας Αμφικτυονίας Ελληνισμού 2024,  στις σελίδες 312-313  περιλαμβάνονται βιβλιογραφικά κι εργογραφικά στοιχεία για την Λογοτέχνη και Εικαστικό Νότα Κυμοθόη. 

Στην σελίδα 313, που έχει δημοσιευτεί κάποιο μικρό μέρος από την ομιλία της με τίτλο "Το Λ των λέξεων και του Λόγου" από το Ε΄ Παγκόσμιο Συνέδριο Αμφικτυονίας Ελληνισμού, που πραγματοποιήθηκε το 2019 στη Θεσσαλονίκη, περιλαμβάνονται και δυο εικαστικά έργα της. Είναι δύο συλλεκτικές ελαιογραφίες σε καμβά διαστάσεων (0,80Χ0,60 cm) η κάθε μια από την σειρά εικαστικών έργων της ΑΝΘΟΓΡΑΦΙΕΣ με τον τίτλο "Τριαντάφυλλα". Στον καλαίσθητο και περιποιημένο εκδοτικά αυτόν τόμο, προβάλλονται σύγχρονοι συγγραφείς, Λογοτέχνες και δημιουργοί Καλών Τεχνών της εποχής μας.

Η Νότα Κυμοθόη ευχαριστεί ιδιαίτερα την Αμφικτυονία Ελληνισμού για όλες τις δράσεις της και για την χρήσιμη αυτήν έκδοση της Εγκυκλοπαίδειας Γραμμάτων και Τεχνών 2024, που αποτελεί μεγίστη και χρήσιμη πηγή γνώσεων για τις σημερινές αλλά και για τις επερχόμενες γενιές!

Νότα Κυμοθόη Αθανάσιος Διάκος, το όνομα και η ψυχή του είναι ιερά των Ελλήνων

Νότα Κυμοθόη
Αθανάσιος Διάκος, το όνομα και η ψυχή του 
είναι ιερά των Ελλήνων!

Κάποια φιλόδοξη τύπισσα, πολιτικογραφημένη Ελληνίδα(;) μπορεί να είναι και...άλλης εθνικότητας (μισή-μισή) δεν ξέρω, είχε το θράσος να ασελγήσει με την πένα της στο όνομα του Αθανασίου Διάκου, δημιουργώντας ένα βλακώδες σύγγραμμα που με τις πλάτες κολλητών έφτασε μέχρι την Επίδαυρο...

Αναφέρομαι ως Ελληνίδα, στο ΥΠΟ κι όσους επιχορήγησαν αυτή τη φιέστα, Υπουργός Πολιτισμού αυτήν την εποχή, μέσα από τον ανιστόρητο "ανθέλληνα" διευθυντή του φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου Λούκο Γεώργιο. Έτσι λένε οι διαδόσεις. Είναι όμως έτσι;

Πράγματι ισοπεδώνει με σχέδιο την ελληνική ψυχή... και την ελληνική ιστορία ο Λούκος Γεώργιος ή μήπως προσπαθεί να φανερώσει και μια άλλη θέση άλλων;

Για όσους δεν γνωρίζουν , οι μη Έλληνες δεν ξέρουν, πως ο Αθανάσιος Διάκος αποτελεί για όλη τη Στερεά Ελλάδα και όλους τους Έλληνες όπου γης μια μορφή σεβασμού.

Τον θεωρούμε στη Στερεά Ελλάδα όλοι Άγιο άσχετα αν δεν έχει καθιερωθεί από τους επίγειους άγιους της εκκλησίας ως Άγιος, στις σποφάσεις τους περί αγιοποίησης...

Σουβλίστηκε, λένε, ζωντανός, από τους Τούρκους στην Λαμία, σε μια εποχή οπού ο τόπος βασανίστηκε και ρημάχτηκε από την τούρκικη βια, σε μια ιστορική εποχή. Αυτά μάθαμε στα ελληνικά σχολεία που φοιτήσαμε, από τους Έλληνες Δασκάλους που μας δίδαξαν αλλά κι αυτά υπάρχουν μέσα στα ελληνικά βιβλία της ιστορίας μας. Οι ανδριάντες όπου έχουν στηθεί σε όλη τη Στερεά Ελλάδα για τον Αθανάσιο Διάκο, δεν έχουν τοποθετηθεί απλά για διακόσμηση, αλλά για να έχει ιστορική μνήμη ο ελληνικός λαός και να διδαχτούν όλοι οι λαοί και οι άνθρωποι πως η βία του πολέμου έχει ολέθρια αποτελέσματα για την ανθρώπινη μοίρα. 
Αλλά, αυτό σηματοδοτεί ή μήπως θέλει να ισχυροποιήσει μια θρησκευτική εξουσία μέσα από τη θέση των μαρτύρων;

 Αν λοιπόν σήμερα, όπου συμβαίνει αυτό, πάψουν όλες τις στρατιωτικές υπηρεσίες που μαθαίνουν την τέχνη του πολέμου, αλλά κι όλοι, όσοι με θρησκευτικά θέματα διαχωρίζουν τον κόσμο, τότε ίσως έχει δικαίωμα το Υπουργείο Πολιτισμού να βεβηλώνει την ιερή μνήμη του Αθανασίου Διάκου κι όλοι οι Δημόσιοι Υπάλληλοι που ασελγούν μέσα από τις δημόσιες θέσεις τους κάθε φορά, ανάλογα με τον τρόπο που σκέφτονται χρησιμοποιώντας παντός είδους εξουσία ή θέση εξουσίας θρησκευτικής ή πολιτικής, προσβάλοντας την ελευθερία της σκέψης των διανοούμενων. Λέγω λοιπόν, αν πάψει η τέχνη που διδάσκει να σκοτώνει ο ένας τον άλλον ή ο θρησκευτικός τρόπος διδαχής και διαχωρισμού για τους διαφορετικούς Θεούς, τότε ας πάψει η αλήθεια που φανερώνει τη βία αυτή...

Σήμερα το 2012 μια άλλη μορφή Βίας μέσα από την "τέχνη" έρχεται να λασπολογίσει και να εξευτελίσει μια μορφή που αποτελεί σύμβολο ηρωισμού στη Φθιώτιδα ή μήπως να ρίξει άπλετο φως για έρευνα και σκέψη στο όλο θέμα που μας ενδιαφέρει ή μας αφήνει αδιάφορους;

Είναι βιασμός και ασελγή πράξη κατά της ιερής μνήμης του Αθανασίου Διάκου και του ονόματός του κι αποτελεί βία κατά των Ελλήνων μια άλλη θέση μέσω της Τέχνης; Τι προσπαθεί να πει δηλαδή με την γραφή της αυτή η τύπισσα, που χρησιμοποιεί το όνομα ενός ήρωα, για προσωπικά της κέρδη και όχι μόνο; Τι κίνητρα έχει κι από που;

 Και πως κατάφερε να πάρει την επιχορήγηση αυτού του έργου από το ΥΠΟ με λεφτά από τον ελληνικό δημόσιο πρϋπολογισμό για τον οποίο χρεώνουν τον κάθε Έλληνα μέσα από την τόσο υψηλή φορολογία που έχει υποβληθεί;

Δηλαδή το ΥΠΟ δεν έχει λόγο για ν΄ απολογηθεί γι΄αυτό;

 ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΩ ΔΗΜΟΣΙΩΣ

τον Υπουργό Πολιτισμού αυτής της χώρας και τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά που κόπτεται πως είναι εγγονός της Πηνελόπης Δέλτα... η οποία αν ζούσε θα τον χαστούκιζε δημοσίως, για την απαξίωση που έχει στα ιερά και όσια αυτού του τόπου για τα οποία ευθύνεται και ο ίδιος!

ΦΕΥ!

Ο άνθρωπος από τους θώκους εξουσίας φτύνει τις ρίζες του και  δεν έχει καμιά αξία κι ας ψεύδεται πως τις υπηρετεί...

Δεν αποτελεί εθνικισμό, ο σεβασμός, σε όσους έδωσαν το αίμα και τα κορμιά τους πέφτοντας ηρωικά σε μια εποχή κατάκτησης εχθρών της χώρας μας, για να χοροπηδάνε κάποιοι/ες σήμερα σε τόπους και χώρους Πολιτισμού, δίχως να τους υπολογίζουν.

ΤΡΙΖΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΙΕΡΑ ΚΟΚΑΛΑ όλων των Ελλήνων προγόνων και ΚΟΧΛΑΖΕΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ...γυρεύοντας δικαίωση, στον τόπο οπού πατούν σήμερα οι ανθέλληνες ή όσοι με τρόπο δικό τους δεν υπολογίζουν των άλλων τα έργα και τις ωφέλιμες πράξεις. Κι αυτό δεν είναι μόνον για τον Αθανάσιο Διάκο, είναι για όλους όσους αγωνίστηκαν για την ελευθερία...

Κάποια ονόματα είναι ιερά και δεν μπορεί η κάθε "τύπισσα" ή ο κάθε "τύπος" μέσα από μια εγωπαθή φιλοδοξία να τα χρησιμοποιούν καταστρέφοντας, λένε κάποιοι. 

Ας δουν τα λάθη τους κι ας επανορθώσουν... όσο είναι ακόμα νωρίς γιατί, όλα επιστρέφουν...και θα τρίβουν τα μάτια τους, καθώς όλα αλλάζουν για το ωφέλιμο καλό όλων...

Αλλά σε μια ιστορική αλήθεια μιας άλλης εποχής, τι είναι αλήθεια, ξέρουμε σήμερα;

Γιατί, τότε ήταν διχασμένοι ακόμα κι όσοι είχαν ξεσηκωθεί ενάντια στον τουρκικό ζυγό...

Η περίπτωση του Ρήγα Φεραίου, ας πούμε, που προδόθηκε από τους επισκόπους εκείνης της εποχής...Κι ερωτώ, αν ο Ρήγας Φεραίος ήταν γιος ιερέως ή έστω είχε σχέση με την εκκλησία, θα είχε τη θέση αυτή; Αποκεφαλίστηκε ο Ρήγας Φεραίος προδομένος από Έλληνες επισκόπους...Φευ!..

Αισθάνομαι προσβεβλημένη για τον τρόπο οπού προβάλλεται  ο πολιτισμός από άσχετα άτομα

που είναι στο ίδιο επίπεδο  με όσους έκλεψαν υλικά και ρήμαξαν την Ελλάδα. Αισθάνομαι πως είναι προδότες μέσα από την ψυχή τους κι αυτό είναι κατάντια. Διότι οι ληστές των οικονομικών αγαθών, διδάσκονται από τους διανοητές τους Πνεύματος. Τι διδάσκει αυτή η τέχνη του χλευασμού ενός Έλληνα ήρωα του 1821; Τι διδάσκει, ένας "μισάνθρωπος" που χλευάζει και φτύνει κατάμουτρα, έναν ήρωα, που έδωσε το αίμα του, τα νιάτα του και την ψυχή του, για να χοροπηδά αυτός ως νεοέλλην καραγκιόζης στο δικό του μπερντέ για να κερδίζει εντυπώσεις;
Αισθάνομαι προσβεβλημένη για τον τρόπο όπου χρησιμοποιείται μονόπλευρα ο Πολιτισμός και δεν λένε την αλήθεια, γιατί όλη η Ιστορία δεν αποτελεί μόνον Ιστορία πολεμικών γεγονότων. Είναι ιστορία Πολιτισμού και δεν δίνεται τόπος στο Πνευματικό μέρος, το οποίο δυστυχώς έχει καπηλευτεί από την κάθε θρησκεία ακόμα και στον ελληνικό χώρο. Ας ξεκαθαρίσει σιγά σιγά όλο το πολιτισμικό τοπίο κι ευχαριστούμε τον Αθανάσιο Διάκο για τον ηρωϊσμό του...
Αλλά, ήταν πράγματι αληθινή αυτή η σκηνή του βασανιστηρίου του ή μήπως υπάρχει υπερβολή, που τονώνει το μίσος ενός λαού ενάντια σε άλλον λαό;
Διότι σε περιόδους πολεμικών δρώμενων υπάρχει βαρβαρότης και βία ανεξέλεκτη.
Αλλά πως δικαιολογείται η κάθε μορφή βίας, σε περιόδους ειρήνης, όταν δρα για λόγους σκοπιμότητας; Ή μήπως όχι;

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη