Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα poetry Nota Kymothοe. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα poetry Nota Kymothοe. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 7 Μαρτίου 2017

Νότα Κυμοθόη "Ευχαριστώ" Ποίηση για τη γυναίκα

Νότα Κυμοθόη "Ευχαριστώ"
(αφιέρωμα στην κοινωνία των ανθρώπων)

Γιορτάζει το σώμα οπού αγάπησες, 
το σώμα οπού φίλησες με πάθος
αυτό οπού έχεις στο νου σου τώρα,
ένα κορμί ερωτικό για σένα. Εμένα!..
Είπες, πως είμαι η χαρά σου πάντα
κι ήρθες στο πλάι μου να ζήσεις
στολίζοντας με όνειρα το μέλλον...
Λόγια, οπού πήρε ο άνεμος και φύγαν
Αλλά στο κορμί μου θ΄αναπνέουν πάντα 
όλες οι στιγμές που ήσουν μαζί μου
κι όπου κι αν είσαι, θα θυμάσαι το κορμί,
θα νοσταλγείς το φιλί μου το γλυκό
και το σώμα, οπού δέχτηκε τους πόθους σου
κι αν δεν πεις πάλι ποτέ σε άλλο σώμα σ΄ αγαπώ,
θα είναι γιατί οι σιωπές, ως οπές, σε πονάνε
κι όσα ρόδα κι αν προσφέρεις τρυφερά
μιλώντας για έρωτα με υποσχέσεις...
Θα μαδήσουν και θα μαραθούν γοργά,
δίχως άρωμα κανένα να θυμίζει
εκείνη την πρώτη μας φορά,
οπού μαζί σου έγινα γυναίκα!..

Κι αν πεις γονατιστός, με υποσχέσεις "ευχαριστώ"
τίποτα, μα τίποτα πίσω εκεί δεν επιστρέφει
όπως ήταν στην αρχή, η κόρη, οπού ήμουνα "αγνή".
Γυναίκα είμαι, αλλά δεν μ΄έκανες εσύ με το φιλί
παρά η φύση, οπού γύρεψε αθάνατη ζωή
κι η κόρη γίνηκε μάνα, γυναίκα με παιδί...
Αλλά, η θηλυκή ψυχή της θα παίζει πάντα σα παιδί
είτε είναι μάνα είτε όχι, εκείνη θα δημιουργεί
για την κοινωνία οπού είναι "γυναίκα" και αυτή!..

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ!!!
Επειδή ως γυναίκα γιορτάζω κάθε ημέρα και κάθε ημέρα είναι γιορτή, μέσα στα αμέτρητα κι άλυτα προβλήματα της κοινωνίας μας οπού είναι γυναίκα κι αυτή...
Ως Ποιήτρια, αυτό το Ποίημα το αφιερώνω στην Κοινωνία των ανθρώπων σήμερα, οπού βγήκε όλη από...γυναικείο κορμί!..
Κι εύχομαι καλύτερες ημέρες για όλους επάνω στη γη, μέσα από αξίες διαχρονικές: αγάπη, ειρήνη, ελευθερία, δικαιοσύνη, ήθος, αλήθεια, γνώση, όραμα, λογική, έρευνα, αναζήτηση, πρόοδο, ισότητα, αξιοκρατία, δημιουργία, έκφραση, γενναιότητα, θάρρος, αυταπάρνηση, φιλοπατρία, φιλανθρωπία, χαμόγελο, ευγένεια, καλοσύνη, προσφορά, φιλοξενία, αποδοχή, αλληλεγγύη, σεβασμό, μέτρον, κάλος, αρμονία με Φως αιώνιο κι αληθινό!!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!..
Άδεια Creative Commons

Νότα Κυμοθόη "Ευχαριστώ" Ποίηση για τη γυναίκα© Nότα Κυμοθόη

Σάββατο 18 Απριλίου 2015

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΟΤΑΝ" ΠΟΙΗΣΗ

                                       Photography Nota Kimothoi© Νότα Κυμοθόη
ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ
"ΟΤΑΝ"
ΠΟΙΗΣΗ

(αφιερωμένο)

'Οταν αναπνέεις ουρανό θα με θυμάσαι
επάνω στους λόφους οπού περπατάς
εκεί, οπού μ΄ αγκάλιαζες όλο χαρά
θα με γυρεύεις και για μένα θα πονάς...
Όταν σε βουνά φωτιές θα σβήνεις
θα με θυμάσαι και πίκρα θα πίνεις
γιατί για σένα ήμουν προσευχή
και στο στήθος σου σταυρουδάκι με ευχή!..
Όταν ξυπνάς και καλημέρα θα ζητάς
δε θάμαι εκεί, για να σου δίνω γλυκό φιλί
κι όταν στα χείλη σου το τσιγάρο θα κρεμάς
θα με θυμάσαι όταν μόνος σου γυρνάς...

Εδώ γιορτή κι εσύ εκεί μες την ψευτιά
και στο υπόγειο της μοναξιάς σου σκοτεινιά...
Για ένα πείσμα κι ένα μυστικό κρυφό
κάποιων, οπού σε θέλανε νεκρό...

Όταν το τιμόνι σου κρατάς θα είμαι εκεί
στο χέρι σου και στο λεβιέ σου π΄ακουμπάς
ανάσα δίπλα σου, φιλί και συντροφιά
που είχες κι έφυγα για πάντα μακριά...
Θα είμαι εκεί παντοτινή σου συντροφιά!..

Θα με θυμάσαι και θα κλαις κι όλο θα λες
για ξενιτιές μικρές και μακρινές
στο τσιπουράκι σου θα είμαι οι γουλιές
και στο κρασί σου πάντα θα με θες
όπως εχθές, θα με γυρεύεις και θα καις
τα σωθικά σου με ουσίες μυστικές.
Το κορμί σου ανάσα δική μου κι εγώ
έρωτας κι αγιάτρευτος κρυφός καημός
να σ΄αγαπώ και να το ξέρεις και να θες...
θα με θυμάσαι και θα πονάς όπου κι αν πας
ακόμα κι όταν με τα σκυλιά σου κυνηγάς
και το θήραμα σε θάμνους ζητάς, θα πονάς...
Γιατί σου έδωσα όλη την αγάπη από καρδιάς
ακόμα κι εκείνες τις στιγμές, οπού σκληρές
των άλλων οι καρδιές, σε έπνιγαν πιεστικά
να μ΄αρνηθείς για να κρατήσεις τα παιδιά...
Θα με θυμάσαι κι όταν τα έχεις αγκαλιά
θα κλαις και θα γυρεύεις τη δική μου αγκαλιά
οπού σου έδωσε χαρές πολλές που γίναν χθες...
γιατί αγαπούσα τα παιδιά κι ας λέγαν ψέματα πολλά.
Όταν στο τραπέζι σου θα τρως θα με θυμάσαι
και στο σπίτι σου θα είμαι σε κάθε γωνιά
ένα χαμόγελο γιορτής για σένα συντροφιά
και στο κρεβάτι σου οπού ξαπλώνεις θα μ' αναζητάς
γιατί εκεί θα είμαι πάντα εγώ η συντροφιά σου...
και στης φαντασίας σου τον έρωτα η φωτιά σου.
Θα με γυρεύεις κάθε ώρα και κάθε στιγμή
και θα ματώνει η καρδιά σου στο κορμί
οπού αγάπησα κι έσμιξες μαζί μου ερωτικά
φιλιά, πολλά φιλιά εδώ κι εκεί με ηδονή
αλλά, δεν θα γυρίσω πάλι εκεί...
παρά μονάχα εκείνη την αυγή οπού...
μόνος θα είσαι και θαρθώ στην ίδια την αυλή
οπού μαζί μου θα γευτείς και πάλι το φιλί...

Νότα Κυμοθόη


artnotakymothoe
Copyright:Νότα Κυμοθόη 2012

© Νότα Κυμοθόη 



Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013

Νυχτερινή έξοδος Ποίηση Νότα Κυμοθόη

                                                           by N.Kimothoi

Νυχτερινή έξοδος
Ποίηση Νότα Κυμοθόη 

(αφιερωμένο)

Είπαν, θα πάμε σ΄άλλη πόλη
δυο φίλοι ήταν κι ήταν πάλι παιδιά
όταν...
στης νύχτας την ανάσα η φωνή
δεν είχε χρώμα μέσα στη σιωπή
μονάχα ιδρώτα κι ας ήταν νύχτα παγερή...
στην πεθυμιά τους έσφιγγε κι άλλο η καρδιά
για έρωτα πίνουν τάχα μοναχοί;
Για έγνοιες στα στήθια τους βογκάει πνοή;

Κι η μιλιά μου σκαλωμένη σε φλόγες πυρετού
μες την αγρύπνια της νυχτιάς το γέλιο σφαλιστό
θρασύς ο ήχος της φωνής και στο μυαλό βουβός.

Ω! άντρα ευτυχισμένε στης αγκαλιάς τα πέλαγα
ως να σου ταίριαζε ολάκερη η χαρά
που άφησες μες τη ματιά που κάθεται υπέροχη
σε μιας ψυχής με ηδονή στης νύχτας το αλώνι
κι αφάνισε η αλκοόλη...

Τετάρτη 18 Απριλίου 2012

ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΒΡΕΧΕΙ ΠΑΛΙ ΑΠΟΨΕ" ΠΟΙΗΣΗ

ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ/ΒΡΕΧΕΙ ΠΑΛΙ ΑΠΟΨΕ/Νότα Κυμοθόη© Nota Kimothoi
ΒΡΕΧΕΙ ΠΑΛΙ ΑΠΟΨΕ...
ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ
ΠΟΙΗΣΗ
Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .
Βρέχει...πάλι κλαίει ο ουρανός...
Ρυάκια εδώ κι εκεί ως να ξεφτίζει όλη η ζωή...
Ξεχασμένα εδώ κι εκεί των ανθρώπων πράγματα,
ριγμένα σε απάγκιο ή παρατημένα από καιρό έξωθεν...

Βρέχει αδερφέ μου...Ξεφτίζει η ζωή και πάει εκεί
παρασυρμένη σε λασπόνερα...Που είσαι;

Έρμαιοι στων καιρών τα ξεσπάσματα σαν όνειρα ξένα
σα φύλλα λες φθινοπώρου που πέρασε μες στο ρυάκι...
Βρέχει...Που είσαι;
Είδα τη μορφή σου σε μονοπάτια μοναχικά
χρόνια ζωής σαν απομεινάρια σε δρόμο κι άλλο δρόμο
ξένοι σε πολιτείες μακρινές...
Κι είδα εμένα σε σένα και μ' αναγνώρισα, αλλά εσύ...
Είχα λέει τον ήλιο κι είχες τη δύναμη, δυο ζωγραφιές
ν΄ αγγίζουν τους ουρανούς κι έτρεχα στη βροχή να προφτάσω
εσένα αδερφέ μου που έφευγες...
ήθελα πάντα να σου πω για ένα όνειρο...θυμάσαι;

Ήμασταν λέει κάποτε παιδιά
κι είχαμε το χέρι του πατέρα-χάδι κι ευχή
και της μάνας τη ζεστή αγκαλιά και το ζεστό ψωμί...
Είχαμε χρώματα κι όνειρα μεγάλα για το μέλλον...

Τόσα χρόνια σχεδιάσαμε το μέλλον...
Αυτός είναι ο κόσμος μας;

Πονάω αδερφέ μου...Που είσαι;
Βρέχει πάλι απόψε κι εσύ με κοιτάς πίσω απ' το τζάμι
και με βλέπεις σα ξένος...μοναχική ψυχή μέσα σε μονοπάτια...
Σα κοπάσει η βροχή που θα΄σαι; Που θα΄μαι;
Η ψυχή των γονιών ήρθε και μ' άγγιξε τρυφερά...
Είπαν, αχ να μπορούσαν απ' την αρχή τον κόσμο να έχτιζαν...

Αχ, να μπορούσαμε όλες εκείνες τις θλιβερές στιγμές
μ' ένα σφουγγάρι να σβήσουμε ευθύς
κι όταν κοπάσει η βροχή, ω αδερφέ μου τη χαρά...
Μέσα σε χρώματα τ΄ ουράνιου τόξου, χαμόγελα
αρμονία κι αγάπη ν' απλώσουμε στην καρδιά
μ' ένα μόνο άγγιγμα...

Δες!.. Οι ουρανοί δεν είναι δυο...
Μια σκέψη είναι...Έλα,..
Ναι, έλα να τ' αλλάξουμε όλα!..
Πιάσε σφουγγάρι και βροχόνερο κι έλα...
Ας καθαρίσουμε τώρα τη λάσπη όλων των χρόνων
και πιάσε τον ήλιο απ' τη μια άκρη εσύ...
κι απ΄την άλλη άκρη να τον  απλώνω εγώ...
Να έτσι...
Ας διαλύσουμε τώρα την ομίχλη
μαζί της να φύγει κι όλος ο πόνος...
Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012

"ΕΛΑΤΕΙΑ" ΠΟΙΗΣΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ

                           (εικόνα: φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη)Νότα Κυμοθόη© Nota Kimothoi/Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

ΕΛΑΤΕΙΑ/Νότα Κυμοθόη© Nota Kimothoi
ΠΟΙΗΣΗ
ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ
(αφιέρωμα)


Μονάχα το φως με κρατούσε
σώμα ουράνιο γεμάτο θάρρος
ελαιώνες, αμπέλια κι ο Παρνασσός
πρόσωπα βαμμένα στον ορίζοντα
ευωδίασαν χώμα γης κι ανθούς
με ζωγραφιές σε στήθια τους ανέμους
βουνίσιο έμβλημα στα δάχτυλα
που έσφιξαν οδύνες σε ψυχές
δαγκωματιές φιλιών σε χείλια
νυχιές ερωτικές στο δέρμα
πνοές βουερές και πόθων επάνω
σε σχήματα ταπεινών μειδιαμάτων
σ' εκείνα τα χέρια με τιμή στο χρόνο
οι μικροί θεοί σε σγουρόμαλλη κόμη...
της Ελάτειας καρδιές... αγαπημένες...


Δεν έπαιζα τους ανθρώπους με τις λέξεις 
όταν βρήκα τον Αρχάγγελο της ρομφαίας
φρουρό στην καρδιά μου που ανέμιζε μόνη
γυμνή από αργύρια κι αγαπημένους συγγενείς 
έρημη από αγάπη συγγενών εξ αίματος
και συγγενής αγαπημένη φίλων συγχωριανών
όταν στον πόνο του θανάτου
το σώμα ως πλεούμενο σκάφος
καταμεσής Αυγούστου μεσοπέλαγα
ορατό σε πράξεις και λόγια έφευγε...
Εκεί, οπού λευκές φορεσιές σα λυγαριές
ξέγνεθαν τις φωνές στ' αφτιά
που έφταναν από κυμάτων ως...θόηηηηη
κι ένιωθα όλη τη μοναξιά όλων των καιρών
ως ομορφιά μοναδική του Παραδείσου
με όλο της το τίμημα...


Μόνο το φως με κρατούσε εκεί
Μόνο το φως θα με φέρει πάλι εκεί
στην ομορφιά των φίλων συγγενών
της Ελάτειας...


Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012

Νότα Κυμοθόη "Mια νέα ημέρα..."Ποίηση


Νότα Κυμοθόη
"Μια νέα ημέρα..."
Ποίηση
Δεν έχει άλλο χώρο η πόλη για καημούς
για δάκρυα και θλίψη δε θα πάρει δανεικά
εκεί οπού γίνανε στάχτη στην Αθήνα οι χαρές
ενός κέντρου ιστορικού που δεν υπάρχει πια...


Μια νέα ημέρα, αρχή της εβδομάδας με ευχές
και τι να πεις στη γειτονιά σε ΄κείνη τη γριά
με το σουβλερό το δόντι σα καρφί που σε κοιτά
σκληρά στ' αποκαϊδια και γυρεύει ανθρωπιά...
Που να τη βρεις μια καλημέρα να της πεις
όταν ο σκύλος ο αλήτης αδιάφορα περνά
και κατουρά στα πόδια της γριούλας βιαστικά;


Μια νέα ημέρα σαν αυτή, οπού κρατάς τιμόνι
σαν καπετάνιος στο πλοίο της πολιτικής εσύ
παλιέ μου φίλε, μακρινέ ταξιδευτή, γιατί εσύ;
Από τα δύσκολα θα βγάλεις την Ελλάδα
και το λαό να πάρεις για βαρκάδα ...εσύ!..


(Καλή εβδομάδα,..δε σε ξεχνώ...)
Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Νότα Κυμοθόη

Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2009

Νότα Κυμοθόη "Νερό πηγή ζωής", Ποίηση

                                                    


   Νότα Κυμοθόη
"Νερό πηγή ζωής"Art Nota Kymothoe© Nότα Κυμοθόη
Ποίηση*1992

Τι να γράψω πάνω στο νερό;
Πάντα κάπου θα ρέει...
Θα χορεύουν τα γράμματά μου...
Θα μοιάζει σα προσπάθεια έρωτα
με έναν άντρα που δε με ποθεί...
Τι να πω στην καρδιά του;
Απλά, σκέφτομαι τη μορφή του
όπως η φτέρη που αναστενάζει
και κλαίει λυπητερά
καθώς λιγοστεύει η πηγή...
Δεν θα το ξεχάσει από τη μνήμη της
όσοι αιώνες κι αν διαβούν θα το θέλει
ακόμα και την ώρα οπού η φωτιά...
καίει και...την αφανίζει...
Είναι ο δρόμος μέσα της
Είναι η ζωή της το νερό
Η στέρησή της θάνατος
και η φωτιά...είναι η θλίψη!..
Ποιός τη σιωπή θα ξεπεράσει
οπού η πέτρα έχει καλύψει;
Κι όταν η ευωδιά έχει χάσει τα ίχνη της
και την έχει σκεπάσει η τέφρα
ή το διψασμένο χώμα χάσκει
με στόματα που δείχνουν γνάθους;
Τότε οπού ο ήλιος μεσούρανα καίει...
Εμείς...ναι εμείς, ξέρουμε το δρόμο
για να βρεθούμε στο χώμα που χάσκει...
Η ερημιά είναι η θλίψη μας
Κι εσύ; Εσύ οπού αδιάφορα σφυρίζεις...
είσαι εσύ οπού ξέρει το μνήμα, οπού ξέρει τι...
Είσαι εσύ αυτός οπού έχει το νου...
Πίστεψέ με είναι πανάρχαια σχέση
κι έχει μια λύπη απέραντη γύρω, τόσο
όπως ο τζίτζικας που τραγουδάει
κι αφήνει στο κατόπι το ένδυμα...
Ίσως, γι' αυτό σκάει τραγουδώντας...
Φτωχή μου φτέρη...ποιός νοιάζεται για σένα;
Εδώ, στον Παρνασσό ξεριζώνουν τα δέντρα!..
Εδώ, στην Οίτη σαν σαγόνια καρχαρία οι πλαγιές...
Εδώ, σε τούτο το ωραίο τοπίο μολύνουν τα ποτάμια...
Εδώ, σε τούτο το τοπίο, δεν αγαπούν τη φύση...
Φτωχή μου φτέρη οπού ξεράθηκες...
Η ορμή του λιγόστεψε...
και μήτε μια δροσοσταλίδα για σένα δεν έφερε
μήτε ο ουρανός συμπόνεσε τη δίψα σου...
Κι όμως το ποτάμι περνούσε κάποτε πλάι σου...
Οι πηγές του...φράχτηκαν τώρ' από...σκουπίδια
Κηφισέ μου, χαράματα, και κλαίνε οι νύμφες
στις άδειες όχθες γύρω...
οι νεράιδες δεν έχουν μήτε μια λεύκα να κρυφτούν
Ω!.. Μούσες, που θρηνήτε την ομορφιά...
αυτήν οπού ανθρώπων χέρια βίαια σφαγιάζουν...
Απόλλωνα, Διόνυσε και πνεύματα του τόπου
Κι όλοι εσείς οι Άγιοι μέσα στα εξωκλήσια
φωτίστε των ανθρώπων τα μυαλά
φωτίστε την καρδιά τους...
Η Γαία όπου ύμνησαν με όλη την ομορφιά της
η Γαία οπού πάτησαν γυρεύει τα δέντρα πίσω...


Σημείωση:
Δημοσιευμένη Ποίηση σε δίφυλλα για απαγγελία στο Τριφύλλιο Μέγαρο, Αθήνα 
Art Nota Kymothoe© Nότα Κυμοθόη
Copyright:Νότα Κυμοθόη 1992

© Nότα Κυμοθόη



Σάββατο 30 Αυγούστου 2008

Νότα Κυμοθόη "Το αιώνιο Ένα" Ποίηση



Νότα Κυμοθόη"Το αιώνιο Ένα"Ποίηση© Νότα Κυμοθόη

Στην άκρη του κόσμου ακουμπισμένη
τα βάθη του εκοίταζα με δέος
και ήταν έρεβος το άνοιγμα
στο σώμα της μητέρας...
Στην ερημιά αυτήν εδώ
ύστερα απ' το δύσκολο ταξίδι
διάσπαρτη απλώνεται γαλήνη.
Μετά, τον γενοβόλο χώρο γιομίσανε πουλιά
μηνύματα να πάνε σ' άλλους τόπους.
Σε κάθε λακάκι η Εύα κι ο Αδάμ
και στο χώρων των δυο ενεργειών
τα σημεία ρέουν της απάντησης του Δημιουργού.
Φυσικός κι ομαλός συναντιέται ο δρόμος
καθώς ο νους, σώμα και ψυχή ενός Θεού
γονιμοποιεί τη ζωή με βαθιά σοφία
κι όταν εξουσία ζητήσει το "εγώ"
αρχίζει ο αδερφός μου τις πολεμικές κραυγές...
Είμαι η κόρη, μετά η μάνα κι ύστερα η γριά
κι εσύ με θέλεις πάντα νέα
στην ισορροπία της ένωσης.
Το αιώνιο ένα στην αγάπη της καρδιάς
μαζί ο σεβασμός και η αποδοχή της σάρκας
στην ομορφιά του θείου για αιωνιότητα.

Vancouver, Canada 1986
Από το βιβλίο μου: Νότα Κυμοθόη "Δίψα και Σιωπή" Ποιήματα, εκδ. Διογένης, 1992.

** Γράφτηκε με αφορμή το ταξίδι του σολομού.
"Κάθε χρόνο αρχίζει το ατέλειωτο ταξίδι του σολομού.
Ξεκινώντας από εδώ και καταλήγοντας στις θάλασσες, για να επιστρέψει πάλι
εδώ ν' αποθέσει τ' αυγά του και να πεθάνει. Αυτός ο κύκλος ζωής συνεχίζεται
αιώνες με τον ίδιο πάντα ρυθμό". 

© Nότα Κυμοθόη



© Nότα ΚυμοθόηΆδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές 

Νότα Κυμοθόη" Ο ΚΑΗΜΟΣ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ Ποίηση



                                                     

Νότα Κυμοθόη"Ο ΚΑΗΜΟΣ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ" *


Ποίηση
 1986 Calgary Canada


Στον Gus Papas


Σιωπηλές οι ώρες του αδερφού
στης ξενιτιάς τη χώρα
για του ψωμιού τον κορεσμό.
Πέλαγα κύματα οι πίκρες
για τον καϋμό του γυρισμού
στην πρώτη του Πατρίδα.
Απόβραδο και σβήνει ο πόθος...
στο πλάτεμα του χρόνου
από την πλάνη της ημέρας.
Μια περίληψη είναι η ζωή
περιστεριού φτερούγα στο βροντάλι
της μάνας που πάντα τον προσμένει...
*copyright: Nota Kimothoi or Νότα Κυμοθόη © Nota Kimothoi
1986,poem, Calgary Canada
Βιβλίο: Νότα Κυμοθοη"Δίψα και Σιωπή" Ποιήματα, εκδ. Διογένης 1992

© Nότα Κυμοθόη



© Nότα ΚυμοθόηΆδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές 

Πέμπτη 28 Αυγούστου 2008

Νότα Κυμοθόη Παράπονο" Ποίηση


                                                   
© Νότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "Π Α Ρ Α Π Ο Ν Ο"*
Ποίηση

"Εμπρός απ' τον ήλιο σκοτάδι
και μέσα στο σκοτάδι χάος
Που να στηρίξω τα πόδια μου
για ν' αδράξω τη ζωή;
Δε γυρεύω πολυελαίους στη νύχτα
τους ουρανούς ελεύθερους ζητώ
ν' αφουγκράζομαι τον κόσμο".

*copyright:Nota Kimothoi

Ποίηση του 1973, από Ελάτεια Λοκρίδος,
δημοσιευμένη στο βιβλίο μου: Νότα Κυμοθόη "Δίψα και Σιωπή" Ποιήματα εκδ. Διογένης 1992
© Νότα Κυμοθόη