"Αρχαίες ελληνικές λέξεις και παρανόηση των άσχετων και του Νόλαν"
Δοκίμιο
Η αρχαία ελληνική πόλη ή Πολιτεία, όπως ονομαζόταν, δεν ήταν ένα συνονθύλευμα ατόμων, αλλά ήταν ΕΝΑ ΖΩΝΤΑΝΟ συνολικό και ΣΥΛΛΟΓΙΚΌ ΠΡΟΣΩΠΟ. Στην αρχαία ελληνική ΠΟΛΙΤΕΙΑ, εάν ένας πολίτης της έσφαλε, υπέφερε ΟΛΗ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΟΜΑΔΙΚΑ την ΤΙΜΩΡΙΑ των θεών. Εάν ένας πολίτης με κάποια νίκη του σε αγώνες ή σε κάποια μάχη ή με κάποια καλή του πράξη αναδειχνόταν, η χαρά και η τιμή αυτή, ανήκε σε όλους! Η ακράτητη μεγάλη ομαδική τους χαρά, τους παρορμούσε να γκρεμίσουν αυτόβουλα μέρος από τα προστατευτικά τείχη της πολιτείας τους, για να υποδεχτούν αυτόν που ΟΛΟΥΣ τους δόξασε.
Πηγάζει δε η αυστηρότατη απόφαση για τιμωρία των "ηταιρηκότων"=αυτών που ζούσαν ζωή όμοια με τις εταίρες, δηλαδή συμβιούσαν με κάποιον εύπορο, από το φόβο των αρχαίων Ελλήνων για την καλή φήμη της Πόλης τους ή της Πολιτείας τους, μήπως κάποιος με την συμπεριφορά του την αμαυρώσει. Υπήρχε δηλαδή αυστηρότατη ποινή, για τους ηταιρηκότες, αλλά και για τους "πεπορνευμένους"= αυτών δηλαδή που προσφερόντουσαν για ομοφυλοφιλικές συνουσιακές εξυπηρετήσεις στους άντρες. Υπήρχε κι αυστηρή τιμωρία σε όσους ηλικιωμένους εκμαύλιζαν παιδόπουλα, αλλά και σε συγγενείς, που είχαν παρά φύση συνευρέσεις συνουσιακές με συγγενείς τους. Υπήρχε "ο βασιλεύς Νόμος", που ήταν αυστηρότατος κι αδυσώπητος κι αυτός έλεγε: "Θανατούσθω αυθημερόν"= να θανατώνεται κάθε τέτοιος, ακριβώς την ίδια ημέρα που έβγαινε η απόφαση της θανατικής του καταδίκης. Η τιμωρία έφτανε και σε χρηματική ποινή, αλλά και στέρηση όλων των πολιτικών δικαιωμάτων του δράστη, ώστε να μη μπορεί να έχει κανένα δικαίωμα για να υπηρετήσει με κάποιο αξίωμα την Πόλη του, μήτε να εκφράσει τη γνώμη του δημόσια. Χαρακτηριζόταν δηλαδή "ΑΤΙΜΟΣ"=χωρίς ουδεμία δημόσια τιμή.
Στα αρχαία ελληνικά κείμενα, σε φιλοσοφικές συζητήσεις, συναντάμε λέξεις όπως "ερώμενος" και "εραστής", που ουδεμία σχέση έχουν με τη σημερινή ερμηνεία αυτών των λέξεων. Στα αρχαία ελληνικά κείμενα "ερώμενος"= αυτός που είναι ικανός να αγαπηθεί για τα σωματικά διακριτικά και για τα πνευματικά του προσόντα και για τα θαυμαστά γνωρίσματά του χαρακτήρος του που καταφέρνει με την καλή κοινωνική του διάθεση και συμπεριφορά να προσελκύει τον θαυμασμό και να κερδίζει την αγάπη σημαντικών ατόμων της Πολιτείας. Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ= ήταν των σπουδαίων της Πολιτείας ένας έφηβος με αυτά τα προσόντα. Αλλά όχι με τη σημερινή ερμηνεία.
Στην αρχαία ελληνική Πολιτεία ή Πόλη, ο "εραστής"= ήταν εκείνος, που με την φλόγα του πόθου για αποτελεσματικότερη συγκρότηση της Πολιτείας ή της Πόλης του, πάσχιζε να πλησιάσει έναν "ερώμενο", για να διδαχθεί τους χαρισματικούς του τρόπους και να συμπορευτεί μαζί του, για να συνεργαστεί, επιφέροντας στην Πολιτεία τους την αναζητούμενη ευδαιμονία κι ευτυχία των Πολιτών. Όμως δεν είχαν μεταξύ τους συνουσιακές σχέσεις. Συνεργάζονταν για να δημιουργηθούν επιτεύγματα και πράξεις, που θα είχαν καλή φήμη! Όπως και η λέξη "παιδεραστής", στην αρχαία ελληνική πολιτεία ουδεμία σχέση έχει με τη σημερινή της ερμηνεία.
Κι επειδή λοιπόν οι περισσότεροι που διαβάζουν αρχαία ελληνικά κείμενα, αλλά δεν γνωρίζουν την σωστή αρχαία ερμηνεία των λέξεων εκείνης της εποχής, παρερμηνεύουν τη σημασία τους και δημιουργούνται παρατράγουδα συσχετίζοντας την ερμηνεία τους με τη σημερινή σημασία. Όμως είναι τελείως άσχετοι και τελείως λάθος. Παράδειγμα η λέξη ΕΡΩΣ και η λέξη ΑΓΑΠΗ δεν έχουν την ίδια σημασία στην ελληνική γλώσσα. Αλλά στην αγγλική γλώσσα ταυτίζονται με τη λέξη "LOVE" κι εδώ είναι η μεγάλη παρανόηση. Διότι ΆΛΛΟ είναι ο ΈΡΩΣ κι άλλο είναι η ΑΓΑΠΗ.
Όπως αυτή όλη η παρανόηση της Οδύσσειας του Ομήρου, στην ταινία του άσχετου παντελώς ή μάλλον προπαγανδιστή και υπέρ της "woke agenda" σκηνοθέτη Νόλαν, που εφ΄ ενός προσβάλλει την αρχαία ελληνική ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, με το να χρησιμοποιήσει για το ρόλο της ωραίας Ελένης μια ηθοποιό με τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά και χρώμα δέρματος άσχετο τελείως με εκείνο της αρχαίας Ελληνίδας ωραίας Ελένης. Αφ΄ ετέρου, ο Νόλαν, για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιωμάτων φυλετικής ισότητας και δικαιωμάτων αφύπνισης των μαύρων κοινοτήτων των ΗΠΑ, ΔΙΧΩΣ ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΔΕΙΑ, παραποίησε σκηνοθετικά το ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ ΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ. Συνήθως, ένας καλός σκηνοθέτης, προσπαθεί να σταθεί στο κείμενο που σκηνοθετεί και δίνει ρόλους σε ηθοποιούς που να μοιάζουν με τα πρόσωπα του κειμένου που υποδύονται τους ρόλους τους. Αλλά καταφαίνεται ξεκάθαρα η όλη ΠΡΟΘΕΣΗ του να υπηρετήσει τα συμφέροντα της "woke agenda". Αλλά και με το ρόλο που έχει δώσει για τον Σίνωνα, πάλι είναι τελείως άσχετος ο σκηνοθέτης Νόλαν. Διότι, ο Οδυσσεύς ως βασιλεύς της Ιθάκης, που είχε μαζί του τον ξάδερφό του Σίνων, δεν θα χαλούσε ουδέποτε την καλή του φήμη, για να έχει πλάι του έναν τρανσέξουαλ συγγενή του, όπως θέλει και τον παρουσιάζει στο ρόλο του σε αυτήν την ταινία που υποδύεται τρανσέξουαλ ηθοποιός Έλιοτ Πέιτζ.
Δεν είμαι ρατσίστρια. Είμαι ΕΛΛΗΝΙΔΑ και ΣΕΒΟΜΑΙ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ και τον ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΟΥ ΕΛΛΑΔΑΣ. Ο ΟΜΗΡΟΣ έχει γράψει αυτά τα δυο αριστουργήματα και ΟΥΔΕΙΣ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΑ ΞΕΣΚΙΖΕΙ με την ασχετοσύνη του, διότι ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ. ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΤΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ, ΤΙΣ ΑΡΧΑΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ ΚΙ ΑΡΕΤΕΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Κι όποιος δεν τις γνωρίζει, ας διαβάσει μελετώντας με προσοχή και με πραγματική αρχαία ελληνική γνώση, ας ερευνήσει λεπτομερώς κι ύστερα να τις χρησιμοποιήσει για να κερδοσκοπήσει.
Ο άσχετος και τυχάρπαστος σκηνοθέτης Νόλαν, ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ την αρχαία Ελληνική Πολιτεία και την ΑΓΡΑΦΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΠΕΡΙ ΚΑΛΗΣ ΦΗΜΗΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ!
*Νότα Κυμοθόη Εικαστικός και Λογοτέχνις
