ΠΟΙΗΣΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΑΧΑΛΙΝΩΤΑ ΑΛΟΓΑ"

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ από τη Νότα Κυμοθόη: Μονοχρωμία σε μουσαμά...για μια φίλη

ΠΟΙΗΣΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ © Nota Kimothoi
"Αχαλίνωτα άλογα"



Αφιέρωμα στον πατέρα μου

"Δαμάζοντας τ' άλογα τ' αχαλίνωτα
οπού χαίρονταν με τα μεγάλα τους σαγόνια
νιο γρασίδι ως τροφή σε ράχες και λόφους
με ασημένιες νεροσυρμές ανάμεσα σε φτέρες
πλάι σε πηγές οπού επλάγιασα με τον Ήλιο
δίχως άλλο φίλο απ' την Ελλάδα που αγάπησα
την ώρα οπού ως Αμαζόνα βάσταζα από τη χαίτη
τον Ψαρή, αλλά στου Τσέλιου ίππευα τη ράχη
έβλεπα με χαρά όλο το Φως, εκεί, οπού ο γονιός μου...
Ωιμέ...έκλαιγε για δυστυχίες που ήτανε στο μέλλον...
Μια γυναίκα,..οπού τη βρήκαν ταραχές πολλές
από χέρια οπού αγάπησε και τέτοιο πόνο
από άντρες βάρβαρους δεν γύρεψε ποτέ να μάθει...
Μια γυναίκα, ανάμεσα σε ταραχές από αδερφό...
οπού με βια ληστρική την πέταξε από σπίτι πατρικό...
Στης Οίτης τις πλαγιές, εκεί οπού είναι του Ηρακλέους η Πυρά
τα δάκρυά μου ακουμπώ, παλεύοντας με το χρόνο
για να γιατρέψει τις πληγές εκείνων των εχθρών
οπού...Ω Ηρακλή...εσύ γνωρίζεις από διωγμούς της Ήρας
όπως γνωρίζω κι εγώ από ...διωγμούς της μάνας...μοίρας!..


*Το ποίημα είναι από τη συλλογή Ποιημάτων της Νότας Κυμοθόη
αποτελεί copyright της Νότας Κυμοθόη
και τα Πνευματικά Δικαιώματα ανήκουν στην Ποιήτρια.
Νότα Κυμοθόη
Copyright:Νότα Κυμοθόη 2008

© Nότα Κυμοθόη

© Nότα Κυμοθόη
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! Από Νότα Κυμοθόη 2009

                                                                 "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ" 2009
                                                photo by Nota Kimothoi/Νότα Κυμοθόη© Nota Kimothoi




ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! 
Γράφει η Νότα Κυμοθόη2009


ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Μηδείς θρηνείτω πενίαν
Μηδείς οδυρέσθω πταίσματα
Μηδείς φοβείσθω θάνατον!
Έσβεσεν αυτόν υπ' αυτού κατερχόμενος.
Εσκύλευσεν τον άδην ο κατελθών εις τον άδην.
ΕΣΚΎΛΕΥΣΕΝ!
Επίκρανεν αυτόν, γευσάμενον της σαρκός αυτού.
ΕΠΙΚΡΑΝΕΝ!
Ο άδης επικράνθη και γαρ κατηργήθη.
ΕΠΙΚΡΑΝΘΗ!
Και γαρ ενεπαίχθη.
ΕΝΕΠΑΙΧΘΗ!
Επικράνθη και γαρ κατηργήθη.
ΕΠΙΚΡΑΝΘΗ!
Επικράνθη και γαρ ενεκρώθη.
ΕΠΙΚΡΑΝΘΗ!
Επικράνθη και γαρ καθηρέθη.
ΕΠΙΚΡΑΝΘΗ!
Επικράνθη και γαρ εδεσμεύθη.
Έλαβε σώμα και Θεώ περιέτυχεν.
ΕΛΑΒΕ!
Έλαβε γην και συνήντησεν ουρανώ.
ΕΛΑΒΕ!
Έλαβεν όπερ έβλεπε και πέπτωκεν όθεν ουκ έβλεπε.
ΕΛΑΒΕ!
Πουσου θάνατε το κέντρον;
Που σου άδη το νίκος;
Ανέστη Χριστός και συ καταβέβλησαι.
ΑΝΕΣΤΗ!
Ανέστη Χριστός και πεπτώκασι δαίμονες.
ΑΝΕΣΤΗ!
Ανέστη Χριστός και χαίρουσιν άγγελοι!
ΑΝΕΣΤΗ!
Ανέστη Χριστός και ζωή πολιτεύεται!
ΑΝΕΣΤΗ!
Ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος!
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Χριστός γαρ εγερθείς εκ νεκρών
απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο.
Αυτώ η δόξα και το κράτος
εις τους αιώνας των αιώνων.Αμήν!
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

© Nότα Κυμοθόη

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές

Νότα Κυμοθόη"Αλήθεια Θεού"

Νότα Κυμοθόη"Αλήθεια Θεού"

                                                                             

1. Νότα Κυμοθόη"Ο Νυμφίος" 1995© Νότα Κυμοθόη 

Νότα Κυμοθόη "Αλήθεια Θεού"

Οι Λοκροί, αρχαίος λαός που ίδρυσε αποικίες σε όλη τη γη. Ως Λοκρίς, μέσα από το έργο μου διαδίδω τη γνώση.

"Ποιμένες πολλοί διέφθειραν τον αμπελώνα μου, εμόλυναν την μερίδα μου, έδωκαν την μερίδα την επιθυμητήν μου εις έρημον άβατον, ετέθη εις αφανισμόν απωλείας. Ότι τάδε λέγει Κύριος περί πάντων των γειτόνων των πονηρών των απτομένων της κληρονομίας μου, ης εμέρισα τω λαώ μου... Ιδού εγώ, αποσπώ αυτούς από γης αυτών και τον Ιούδα εκβάλω εκ μέσου αυτών.

Και έσται μετά το εκβαλείν με αυτούς επιστρέψω και ελεήσω αυτούς και κατοικιώ αυτούς έκαστον εις την κληρονομίαν αυτού και έκαστον εις την γην αυτού!"

2. Νότα Κυμοθόη"Η Καρδιά Χριστού" 1999© Νότα Κυμοθόη

"Εγώ ειμί το Φως του κόσμου, ο ακολουθών εμοί ου περιπατήσει εν τη σκοτεία αλλ΄ έξει το φως της ζωής"

Ας σταθούμε στην όλη αυτή ενέργεια του Ιησού Χριστού κι ας δούμε όλη την αλήθεια Του με καθαρό νου και καθαρή καρδιά!..Όταν συμβεί αυτό, θα δείτε όλες τις επίγειες εξουσίες μέσα στις θρησκευτικές τους ομάδες, να καταρρέουν ως χάρτινοι πύργοι...

Γιατί η αλήθεια "περί Θεού" είναι μόνον ΜΙΑ και ο Θεός είναι ΕΝΑΣ με όποια πρόσωπα κι αν έχει φανερωθεί!!! Σε παρελθόν, σε παρόν και σε μέλλον η αλήθεια θα είναι πάντα αλήθεια κι όσοι έχουν μάτια πνευματικά ας την δουν κι όσοι τολμούν ας πιστέψουν κι όσοι δεν μπορούν να την κατανοήσουν ας προσπαθήσουν!..

Με αγάπη για την Αγάπη

και αγάπη για το Φως της Αγάπης Του γιατί φανέρωσε την όλη αλήθεια και την Πανίερη Ένωση όλων των Ιερών Δασκάλων φωτισμένων δια του Αγίου Πνεύματος!!!

Νότα Κυμοθόη

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: Το 1ο έργο Νότα Κυμοθόη"Ο Νυμφίος" 1995, είναι ζωγραφική σε ξύλο με μικτή τεχνική και το 2ο έργο Νότα Κυμοθόη"Η Καρδιά Χριστού" 1999, είναι ελαιογραφία σε καμβά

Copyright:Νότα Κυμοθόη 2008

Nότα Κυμοθόη "Αλήθεια Θεού"© Nότα Κυμοθόη

ΧΑΙΡΕ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ Η ΛΥΤΡΩΣΗ, Ποίηση Νότα Κυμοθόη 1999

"ΧΑΙΡΕ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ Η ΛΥΤΡΩΣΗ" *
© Νότα Κυμοθόη
Ποίηση 
Νότα Κυμοθόη 1999

(αφιέρωμα στην Παρθένο Μαρία)

http://kymothoenota.blogspot.com/

"...Το Ευαγγέλιο,

κρίνος λευκός του Αιγαίου εξ' ουρανού!

Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, στην Παρθένο κόρη

εκόμισε!

Τον συναϊδιο Λόγο του Προανάρχου Πατρός

κι ανεβόησε: Χαίρε!

Χαίρε ανύμφευτε Μήτερ και Απειρόγαμε!

Χαίρε των δακρύων της ζωής η λύτρωση!

προαιώνια Θεά Μητέρα, χαίρε!

Γνώση υπερβαίνουσα τους σοφούς. Χαίρε!

Λαμπρόν της χάριτος γνώρισμα

Δια της γαστρός σου ενεδύθημεν αθανασία

Χαίρε πασών γενεών ευφροσύνη.

Εύοσμο μήλο και αγνείας θησαύρισμα

Πηγή ακένωτος του ζώντος ύδατος

Κατοικητήριο φωτός. Χαίρε κτίσις άφθορη

Αιώνιο Δένδρο που τρέφονται μυημένοι.

Προαιώνια Μητέρα Παναγία Χαίρε!

Ο Καθήμενος εν δόξη φωτός κρατώντας

την ιερή του πένα

στον Αρχάγγελο βοηθό του την έδωσε.

Νομοθέτησε, είπε κι εβόησαν τα σύμπαντα

ΤΗΝ ΑΠΕΙΡΟΓΑΜΟΝ ΜΗΤΕΡΑ

ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΟΧΥΡΩΜΑ

και πήρε θεία πορφύρα ο Αρχάγγελος

κι έγραψε

τη θεϊκή αιωνία εντολή:

ΕΡΩΣΘΕ ΕΝ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΕΝΔΡΟΥ

ΟΥ ΕΧΕΙ ΑΙΩΝΙΟΝ ΖΩΗΝ

ΣΤΟΝ ΕΜΨΥΧΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΝ

ΚΑΙ ΒΟΗΣΑΤΕ: ΕΡΩ

ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΣΩΜΑΤΑ Τ' ΑΔΙΑΤΙΜΗΤΑ

Ο ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ

ΕΡΑΣΜΙΑ ΑΣ ΚΡΑΤΙΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΘΛΙΒΕΡΟ ΚΟΣΜΟ

ΜΕ ΤΗ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΥΠΕΡΕΧΕΙ

ΚΑΤ' ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΟΜΟΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Αλληλούια, Αλληλούια ο γλυκασμός που ζωοποιεί

και με ευωδία μυσταγωγικά ευωχεί.

Εις μνήμην αιωνία των Ενδόξων Ελλήνων

που θεμελίωσαν την ανθρωπότητα

και σηκώνουν στον ώμο τους όλη τη σκουριά

ως κι αυτή τη μεγάλη οργή

όσων δεν αντέχουν την ιερή ερημιά των αγαλμάτων!

Αιέν και νυν ερώ και αιέν

το σύμπαν πληρούμενο ανακράζει:

Ερώ!"

*στίχος από το βιβλίο μου Ερώ, απ΄όπου και η εδώ ποίηση, δημοσιευμένη στη σελ. 79-81

© Νότα Κυμοθόη

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "Νερό πηγή ζωής", Ποίηση

                                                    


   Νότα Κυμοθόη

"Νερό πηγή ζωής"Art Nota Kymothoe© Nότα Κυμοθόη
Ποίηση*1992

Τι να γράψω πάνω στο νερό;
Πάντα κάπου θα ρέει...
Θα χορεύουν τα γράμματά μου...
Θα μοιάζει σα προσπάθεια έρωτα
με έναν άντρα που δε με ποθεί...
Τι να πω στην καρδιά του;
Απλά, σκέφτομαι τη μορφή του
όπως η φτέρη που αναστενάζει
και κλαίει λυπητερά
καθώς λιγοστεύει η πηγή...
Δεν θα το ξεχάσει από τη μνήμη της
όσοι αιώνες κι αν διαβούν θα το θέλει
ακόμα και την ώρα οπού η φωτιά...
καίει και...την αφανίζει...
Είναι ο δρόμος μέσα της
Είναι η ζωή της το νερό
Η στέρησή της θάνατος
και η φωτιά...είναι η θλίψη!..
Ποιός τη σιωπή θα ξεπεράσει
οπού η πέτρα έχει καλύψει;
Κι όταν η ευωδιά έχει χάσει τα ίχνη της
και την έχει σκεπάσει η τέφρα
ή το διψασμένο χώμα χάσκει
με στόματα που δείχνουν γνάθους;
Τότε οπού ο ήλιος μεσούρανα καίει...
Εμείς...ναι εμείς, ξέρουμε το δρόμο
για να βρεθούμε στο χώμα που χάσκει...
Η ερημιά είναι η θλίψη μας
Κι εσύ; Εσύ οπού αδιάφορα σφυρίζεις...
είσαι εσύ οπού ξέρει το μνήμα, οπού ξέρει τι...
Είσαι εσύ αυτός οπού έχει το νου...
Πίστεψέ με είναι πανάρχαια σχέση
κι έχει μια λύπη απέραντη γύρω, τόσο
όπως ο τζίτζικας που τραγουδάει
κι αφήνει στο κατόπι το ένδυμα...
Ίσως, γι' αυτό σκάει τραγουδώντας...
Φτωχή μου φτέρη...ποιός νοιάζεται για σένα;
Εδώ, στον Παρνασσό ξεριζώνουν τα δέντρα!..
Εδώ, στην Οίτη σαν σαγόνια καρχαρία οι πλαγιές...
Εδώ, σε τούτο το ωραίο τοπίο μολύνουν τα ποτάμια...
Εδώ, σε τούτο το τοπίο, δεν αγαπούν τη φύση...
Φτωχή μου φτέρη οπού ξεράθηκες...
Η ορμή του λιγόστεψε...
και μήτε μια δροσοσταλίδα για σένα δεν έφερε
μήτε ο ουρανός συμπόνεσε τη δίψα σου...
Κι όμως το ποτάμι περνούσε κάποτε πλάι σου...
Οι πηγές του...φράχτηκαν τώρ' από...σκουπίδια
Κηφισέ μου, χαράματα, και κλαίνε οι νύμφες
στις άδειες όχθες γύρω...
οι νεράιδες δεν έχουν μήτε μια λεύκα να κρυφτούν
Ω!.. Μούσες, που θρηνήτε την ομορφιά...
αυτήν οπού ανθρώπων χέρια βίαια σφαγιάζουν...
Απόλλωνα, Διόνυσε και πνεύματα του τόπου
Κι όλοι εσείς οι Άγιοι μέσα στα εξωκλήσια
φωτίστε των ανθρώπων τα μυαλά
φωτίστε την καρδιά τους...
Η Γαία όπου ύμνησαν με όλη την ομορφιά της
η Γαία οπού πάτησαν γυρεύει τα δέντρα πίσω...


Σημείωση:
Δημοσιευμένη Ποίηση σε δίφυλλα για απαγγελία στο Τριφύλλιο Μέγαρο, Αθήνα 
Art Nota Kymothoe© Nότα Κυμοθόη

Copyright:Νότα Κυμοθόη 1992

© Nότα Κυμοθόη