Τρίτη 24 Μαρτίου 2009

ΧΑΙΡΕ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ Η ΛΥΤΡΩΣΗ, Ποίηση Νότα Κυμοθόη 1999


"ΧΑΙΡΕ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ Η ΛΥΤΡΩΣΗ" *
© Νότα Κυμοθόη
Ποίηση 
Νότα Κυμοθόη 1999
(αφιέρωμα στην Παρθένο Μαρία)
"...Το Ευαγγέλιο,
κρίνος λευκός του Αιγαίου εξ' ουρανού!
Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, στην Παρθένο κόρη
εκόμισε!
Τον συναϊδιο Λόγο του Προανάρχου Πατρός
κι ανεβόησε: Χαίρε!
Χαίρε ανύμφευτε Μήτερ και Απειρόγαμε!
Χαίρε των δακρύων της ζωής η λύτρωση!
προαιώνια Θεά Μητέρα, χαίρε!
Γνώση υπερβαίνουσα τους σοφούς. Χαίρε!
Λαμπρόν της χάριτος γνώρισμα
Δια της γαστρός σου ενεδύθημεν αθανασία
Χαίρε πασών γενεών ευφροσύνη.
Εύοσμο μήλο και αγνείας θησαύρισμα
Πηγή ακένωτος του ζώντος ύδατος
Κατοικητήριο φωτός. Χαίρε κτίσις άφθορη
Αιώνιο Δένδρο που τρέφονται μυημένοι.
Προαιώνια Μητέρα Παναγία Χαίρε!
Ο Καθήμενος εν δόξη φωτός κρατώντας
την ιερή του πένα
στον Αρχάγγελο βοηθό του την έδωσε.
Νομοθέτησε, είπε κι εβόησαν τα σύμπαντα
ΤΗΝ ΑΠΕΙΡΟΓΑΜΟΝ ΜΗΤΕΡΑ
ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΟΧΥΡΩΜΑ
και πήρε θεία πορφύρα ο Αρχάγγελος
κι έγραψε
τη θεϊκή αιωνία εντολή:
ΕΡΩΣΘΕ ΕΝ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΕΝΔΡΟΥ
ΟΥ ΕΧΕΙ ΑΙΩΝΙΟΝ ΖΩΗΝ
ΣΤΟΝ ΕΜΨΥΧΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΝ
ΚΑΙ ΒΟΗΣΑΤΕ: ΕΡΩ
ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΣΩΜΑΤΑ Τ' ΑΔΙΑΤΙΜΗΤΑ
Ο ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ
ΕΡΑΣΜΙΑ ΑΣ ΚΡΑΤΙΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΘΛΙΒΕΡΟ ΚΟΣΜΟ
ΜΕ ΤΗ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΥΠΕΡΕΧΕΙ
ΚΑΤ' ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΟΜΟΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Αλληλούια, Αλληλούια ο γλυκασμός που ζωοποιεί
και με ευωδία μυσταγωγικά ευωχεί.
Εις μνήμην αιωνία των Ενδόξων Ελλήνων
που θεμελίωσαν την ανθρωπότητα
και σηκώνουν στον ώμο τους όλη τη σκουριά
ως κι αυτή τη μεγάλη οργή
όσων δεν αντέχουν την ιερή ερημιά των αγαλμάτων!
Αιέν και νυν ερώ και αιέν
το σύμπαν πληρούμενο ανακράζει:
Ερώ!"
*στίχος από το βιβλίο μου Ερώ, απ΄όπου και η εδώ ποίηση, δημοσιευμένη στη σελ. 79-81
© Νότα Κυμοθόη

Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη


Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2009

Νότα Κυμοθόη "Νερό πηγή ζωής", Ποίηση

                                                    


   Νότα Κυμοθόη
"Νερό πηγή ζωής"Art Nota Kymothoe© Nότα Κυμοθόη
Ποίηση*1992

Τι να γράψω πάνω στο νερό;
Πάντα κάπου θα ρέει...
Θα χορεύουν τα γράμματά μου...
Θα μοιάζει σα προσπάθεια έρωτα
με έναν άντρα που δε με ποθεί...
Τι να πω στην καρδιά του;
Απλά, σκέφτομαι τη μορφή του
όπως η φτέρη που αναστενάζει
και κλαίει λυπητερά
καθώς λιγοστεύει η πηγή...
Δεν θα το ξεχάσει από τη μνήμη της
όσοι αιώνες κι αν διαβούν θα το θέλει
ακόμα και την ώρα οπού η φωτιά...
καίει και...την αφανίζει...
Είναι ο δρόμος μέσα της
Είναι η ζωή της το νερό
Η στέρησή της θάνατος
και η φωτιά...είναι η θλίψη!..
Ποιός τη σιωπή θα ξεπεράσει
οπού η πέτρα έχει καλύψει;
Κι όταν η ευωδιά έχει χάσει τα ίχνη της
και την έχει σκεπάσει η τέφρα
ή το διψασμένο χώμα χάσκει
με στόματα που δείχνουν γνάθους;
Τότε οπού ο ήλιος μεσούρανα καίει...
Εμείς...ναι εμείς, ξέρουμε το δρόμο
για να βρεθούμε στο χώμα που χάσκει...
Η ερημιά είναι η θλίψη μας
Κι εσύ; Εσύ οπού αδιάφορα σφυρίζεις...
είσαι εσύ οπού ξέρει το μνήμα, οπού ξέρει τι...
Είσαι εσύ αυτός οπού έχει το νου...
Πίστεψέ με είναι πανάρχαια σχέση
κι έχει μια λύπη απέραντη γύρω, τόσο
όπως ο τζίτζικας που τραγουδάει
κι αφήνει στο κατόπι το ένδυμα...
Ίσως, γι' αυτό σκάει τραγουδώντας...
Φτωχή μου φτέρη...ποιός νοιάζεται για σένα;
Εδώ, στον Παρνασσό ξεριζώνουν τα δέντρα!..
Εδώ, στην Οίτη σαν σαγόνια καρχαρία οι πλαγιές...
Εδώ, σε τούτο το ωραίο τοπίο μολύνουν τα ποτάμια...
Εδώ, σε τούτο το τοπίο, δεν αγαπούν τη φύση...
Φτωχή μου φτέρη οπού ξεράθηκες...
Η ορμή του λιγόστεψε...
και μήτε μια δροσοσταλίδα για σένα δεν έφερε
μήτε ο ουρανός συμπόνεσε τη δίψα σου...
Κι όμως το ποτάμι περνούσε κάποτε πλάι σου...
Οι πηγές του...φράχτηκαν τώρ' από...σκουπίδια
Κηφισέ μου, χαράματα, και κλαίνε οι νύμφες
στις άδειες όχθες γύρω...
οι νεράιδες δεν έχουν μήτε μια λεύκα να κρυφτούν
Ω!.. Μούσες, που θρηνήτε την ομορφιά...
αυτήν οπού ανθρώπων χέρια βίαια σφαγιάζουν...
Απόλλωνα, Διόνυσε και πνεύματα του τόπου
Κι όλοι εσείς οι Άγιοι μέσα στα εξωκλήσια
φωτίστε των ανθρώπων τα μυαλά
φωτίστε την καρδιά τους...
Η Γαία όπου ύμνησαν με όλη την ομορφιά της
η Γαία οπού πάτησαν γυρεύει τα δέντρα πίσω...


Σημείωση:
Δημοσιευμένη Ποίηση σε δίφυλλα για απαγγελία στο Τριφύλλιο Μέγαρο, Αθήνα 
Art Nota Kymothoe© Nότα Κυμοθόη
Copyright:Νότα Κυμοθόη 1992

© Nότα Κυμοθόη



Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2008

ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ





                                                  Παρνασσός Αφιέρωμα Νότα Κυμοθόη

ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ

Τα είδαμε όλα και ...
Ακούσαμε και επιβεβαιώσαμε!..
ΣΤΗΝ ΑΡΑΧΟΒΑ ΣΕΡΒΙΡΕΤΑΙ ΦΙΛΕΤΟ...
ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ...

Οι άνθρωποι(;), αφού ξερίζωσαν τα δέντρα κι έχτισαν τις βοθροπολιτείες τους στον Παρνασσό, αυτί κανενός δεν ιδρώνει(;)...μετά...
Σέρνονται ερείπια μέσα στην όλη τους γκλαμουριά...Το καλοκαίρι στη Μύκονο και το χειμώνα στην Αράχοβα! Οι ντόπιοι τους γνωρίζουν καλά...
"Ίδια πρόσωπα, ίδιες κι απαράλλαχτες φάτσες", λένε οι ντόπιοι στη Μύκονο και στην Αράχοβα. Μικροί τόποι αλλά...γνωστοί παγκοσμίως!!!
Το καλοκαίρι με παρεό και ξεβράκωτοι στη Μύκονο...Το χειμώνα με σκουφάκια, μπότες αλλά και σεξουαλικά μαγιό κάνουν ηλιοθεραπεία στις ξαπλώστρες όταν έχει ηλιοφάνεια!!!
Γυρεύουν, την ομορφιά...για ελάχιστες στιγμές ευτυχίας κι αυτή κοστίζει...

Ομορφιά, το κάτι άλλο, το κάτι διαφορετικό...Αλλά, τη γυρεύουν έξω από τον εαυτό τους...

Δεν θα πω ονόματα, γιατί θα κλάψουν, κάποιοι γνωστοί και οι όσοι κόπτονται για...πολλά σε τούτη την πόλη, σε τούτη την χώρα, σε τούτη την...δόλια πατρίδα...οπού την ρήμαξαν!..
Θα τους δούμε πάλι στο μέλλον, να αποφασίζουν, για θέματα οπού...ελπίζω να έχουν επίγνωση για το τι θα πράξουν...
Γιατί, αν δεν κατανοούν πως αυτή όλη η ομορφιά της φύσης, την οποία κατασπάραξαν στον Παρνασσό αλλά και στη Μύκονο, για μια έπαυλη, για μια πισίνα, για ένα εξοχικό κρυμμένο μέσα στο δάσος...
Με πιάνουν τα γέλια, γιατί δεν είναι τίποτα κρυφό, στο φως της αλήθειας, μήτε στο φως του Θεού Απόλλωνα, όπου δικό του είναι το βουνό ή μήπως του το έδωσε ο Δίας μέσω της Αθηνάς;

 Όλα είναι Ένα κι είμαστε όλοι μέσα σε αυτό το ΕΝΑ ΣΥΝΟΛΟ και είμαστε για κάποιο λόγο...
Θα φανεί στο μέλλον του καθενός ο ρόλος...

Θα πω μόνο τούτο!
Ο κροκόδειλος είναι ερπετό! Το πληρώσατε 110 Ευρώ τη μερίδα! Στην Αράχοβα Χριστουγεννιάτικα!..


Οι άστεγοι στο πεδίο του Άρεως πεινάνε! Οι άστεγοι στις πλατείες πεινάνε! Οι άστεγοι είναι παντού! Οι άστεγοι της Ελλάδας πληθαίνουν! Οι άνεργοι της Ελλάδας πληθαίνουν! Στο μέλλον θα είναι δική σας όλη αυτή η ευθύνη...

Τα περιοδικά, οι εφημερίδες και η Τηλεόραση, χτίστηκε από τους Έλληνες που πληρώνουν έμμεση κι άμεση φορολογία!..

Τόσο χαρτί... Τόσες σελίδες... Κάποιοι από όλους εσάς, οπού εργάζεστε σε τέτοιους χώρους, δεν μπορείτε να πείτε τα πράγματα με το όνομά τους, γιατί δεν θέλετε να δείτε το Όλον ΈΝ, μέσα στο οποίο υπάρχουν τα πάντα...

Μια μερίδα "κροκόδειλου", χορταίνει ως...ψωμί τα πεινασμένα παιδιά του κόσμου... Αυτά θα πληθαίνουν στο μέλλον...και είναι δική σας όλη αυτή η ευθύνη της σημερινής σπατάλης...Όπως είναι δική σας και η ευθύνη της πείνας οπού θα έρθει...

Παιδιά...ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!..
Περί ορέξεως...κολοκυθόσπορος! Αλλά βιολογικός παρακαλώ!..
Όχι...μεταλλαγμένος σε...κροκόδειλο!..
Γιατί τα κροκοδείλια δάκρυα σε λίγο καιρό...δεν θα πείθουν κανέναν!.. 
...
...και επειδή ήμουν στην Αποστολιά, στη συγκέντρωση για το θέμα των μεταλλείων...λέω τούτο:
Οι αδιάφοροι, αν δεν είναι εγκληματίες στη σιωπή της συνωμοσίας, ίσως, να διαλογιστούν, πως θα θρέψουν στο μέλλον τους Έλληνες πεινασμένους...γιατί... είναι με τους πεινασμένους όλους η απληστία τους δυστυχώς Ένα...
Κι αν πασχίσουν να εξάγουν το χρήμα με σακούλες "σκουπιδών", πάντα θα υπάρχει η μια και μόνη αλήθεια να τους καίει τα σωθικά κι ας φοράνε στο λαιμό, σταυρουδάκια "χρυσά"...

Καημένη Ελλάδα, αγαπημένη πατρίδα, πόσα ακόμα έχεις να μάθεις...
(με αφορμή την εργασία μου στην εκδοτική εταιρεία ΣΙΓΜΑΑΛΦΑΜΙΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ Α.Ε. και το αφιέρωμα για τον Παρνασσό κι ευχαριστώ για όλα)
Πνευματικά δικαιώματα © 2008 Νότα Κυμοθόη

© Nότα Κυμοθόη

Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου 2008

Νότα Κυμοθόη "Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ Η ΠΑΝΑΓΙΑ" Ζωγραφική

                                  (Παναγιά η Ελεούσα: Έργο ζωγραφικής μικτής τεχνικής της Νότας Κυμοθόη)
Νότα Κυμοθόη "Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ Η ΠΑΝΑΓΙΑ"
Ζωγραφική
**
.*.*.*
Χριστέ μου
το Φως το αληθινόν
το φωτίζον και αγιάζον
πάντα άνθρωπον
ερχόμενον εις τον κόσμον
σημειωθήτω εφ ημάς
το Φως του προσώπου Σου
ίνα εν Αυτώ οψώμεθα
Φως το απρόσιτον
και κατεύθυνον τα διαβήματα ημών
προς εργασίαν των εντολών Σου
Πρεσβείας της παναχράντου Σου Μητρός
και πάντων Σου των Αγίων
Αμήν
.*.*.*.
Τον Βασιλέα των ουρανών
ον υμνούσι στρατιαί των Αγγέλων υμνείτε
και υπερυψούτε εις πάντας τους αιώνας!
.*.*.*
Λιμήν και προστασία
των σοι προσφευγόντων
γενού Παρθένε
και τείχος ακράδαντον
καταφυγή τε
και σκέπη και αγαλίαμα!
.*.*.*
Την υψηλοτέραν των ουρανών
και καθαρωτέραν λαμπηδόνων ηλιακών
την λυτρωσαμένην
ημας εκ της κατάρας
την Δέσποιναν του κόσμου
ύμνοις τιμήσωμεν!
.*.*.*
Δέσποινα και Μήτηρ του Λυτρωτού
δέξαι παρακλήσεις
αναξίων σων οικετών
ίνα μεσιτεύσεις προς τον εκ σου τεχθέντα
Ω Δέσποινα του κόσμου
γενού μεσίτρια!
.*.*.*
Της ευσπλαγχνίας την πύλην
άνοιξον ημίν ευλογημένη Θεοτόκε
Ελπίζοντες εις σε
μη αστοχήσωμεν
ρυσθείημεν δια σου των περιστάσεων
συ γαρ ει η σωτηρία
του γένους των Χριστιανών
και των Ανθρώπων...
.*.*.*.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΙΣ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΕΤΗ
ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ
ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

*H Μάνα μου η Παναγιά, μια ιερή συνέχεια, μια μεγάλη
κι αστείρευτη δύναμη...
Μεγάλη Αρχαία Θεά=Δήμητρα ή Ρέα των Ελλήνων
Μεγάλη Μητέρα ή Κυβέλη ή Δινδυμήνη ή Μα των Μικρασιατών
Ίσιδα=των Αιγυπτίων
Άναθ=των Φοινίκων
Ιστάρ=Βαβυλωνίων
Ιναννά=των Σουμερίων
Αστάρτη=των Σύριων

** Η Νότα Κυμοθόη :Συγγραφέας και Ζωγράφος

Copyright:Νότα Κυμοθόη 
Πνευματικά δικαιώματα © 2008 Νότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ Η ΠΑΝΑΓΙΑ" Ζωγραφική© Nότα Κυμοθόη

Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2008

Νότα Κυμοθόη "Ο ΨΑΡΗΣ ΚΙ Ο ΤΣΕΛΙΟΣ" Δοκίμιο


 ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ
"Ο Ψαρής κι ο Τσέλιος" Δοκίμιο

Ο Ψαρής και ο Τσέλιος είναι δυο άλογα που φρόντιζα μαζί με το μπαμπά! Δυο θαυμάσια ζώα με γερά πόδια!

Κάλπασα μαζί τους στις πλαγιές του Καλλίδρομου, στον κάμπο γύρω από τον Κηφισό ποταμό κι ανέβηκα ως τις πλαγιές του Παρνασσού... Πάνω στη ράχη τους είδα τον ήλιο ν' ανατέλλει κι άκουσα τα αηδόνια στις ρεματιές... να κελαηδούνε άλλοτε χαρούμενα κι άλλοτε θλιμμένα...
Aνέβηκα τα ανηφορικά μονοπάτια και πήγα ως την Κραναία Αθηνά!..Εκεί, οπού...με υποδέχεται η Αθηνά πάντα με βροχούλα κι ένα Ουράνιο Τόξο... να φανερώνει του κόσμου τις υπάρξεις κι όλο το Φως οπού απλώθηκε κι απλώνεται σε όλη τη γη, για τους ανθρώπους. Όλα Εν μέσα στο Παν κι αυτό το Παν είναι το Όλον για όλους!..
Την ευχαριστώ γι΄αυτό...

Ανέβηκα ως τους Αγ. Αποστόλους και το Βυζαντινό Μοναστήρι του Αι-Ηλιά, εκεί έξω από το Ζέλι...κι εκεί πάνω, στη ράχη του περήφανου Ψαρή αγνάντεψα πολλές φορές τον Παρνασσό που τον έλουζε ολημερίς ο ήλιος και λαμποκοπούσαν οι πλαγιές του! 

Η γη των αρχαίων Λοκρών ...από τη μια κι από την άλλη...ο ήλιος να είναι ο Απόλλων ΈΝΑ με τον Ιησού και νάναι όλο αυτό το Φως θεϊκό από τη μια ως την άλλη άκρη! Τι όμορφη οπού ΄ναι όλη ετούτη η πλάση ολόγυρά μου κι ας σφίγγει γύρω και με άλλους λόφους κι άλλα βουνά...

Ευχαριστώ τον πατέρα μου, που με έμαθε να αγαπώ τη γη οπού περπάτησα...

Ακόμα έχω στη μνήμη νωπά κι αιθέρια τα κελαηδήματα των κορυδαλλών...
Τη δροσιά της φύσης και τον Αυγερινό στη θέση υποδοχής του Ήλιου!..
Ας είναι όλα ευλογημένα... ως κι αυτή η σκληρή καρδιά κάποιων...οπού φανέρωσε το μέλλον, κι εκείνη τη θλιβερή εποχή, που όλη αυτή η βια θα καλπάσει...
Η γη σβήνει τους κραδασμούς και σιωπηλά δημιουργεί...καθώς ξεκαρδίζεται στα γέλια, για την εποχή εκείνη, οπού ακόμα κι αυτά των αλόγων τα ποδοβολητά, δεν θα την πληγώνουν άλλο...

Τα συμφέροντα...είπαν, είναι προνόμιο των αντρών!..

Ευχαριστώ το Θεό οπού γεννήθηκα γυναίκα!..Ευχαριστώ που μου φανερώνει καθημερινά των αρσενικών τη ρώμη κι αυτήν την όψη την ερωτική μόνον θα κρατήσω, κι αυτήν την όψη της συντροφιάς οπού είναι όμορφη θα κρατήσω, αλλά και το σεβασμό και την αγάπη όλη και τον καθαρό και γενναίο νου...
Εύχομαι τώρα, όλες οι σκληρές καρδιές να ενωθούν με τη θεϊκή ουσία της όλης αγάπης του Θεού και να δημιουργήσουν ωφέλιμα έργα για όλους...

Κι ως θα φυσάει ο άνεμος της θύμησης σ εκείνη τη μιαν αυλή, των ανθρώπων οπού... Θεέ μου, τι γυρεύω ανάμεσά τους τόσα χρόνια, τώρα ξέρω και γι΄αυτό σ΄ευχαριστώ...

Ας αφήσουμε όλα όσα δεν κατανοούμε στα χέρια του, ξέρει όλα τι θα γίνουν και ως που θα πάνε...
Πάντα θα επιστρέφω εκεί...κι εδώ...
Όλες τις εποχές!..Κάτω από μια ελιά!

Κι έτσι απλά ως προβάλει το φως θα έρχομαι κι ...από καρδιάς...ναι από καρδιάς μέσα μου...θα σας λέω "πόσο σας αγαπώ"

 ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗ ΓΝΩΣΗ

Στο δικό μου τρόπο άλλα...


ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΦΩΤΙΣΗ! 
Με αγάπη για την Αγάπη
και αγάπη για το Φως της Αγάπης Του Ενός Όλου κι αυτό Όλο είναι το Παν Όλο!
Νότα Κυμοθόη
Copyright:Νότα Κυμοθόη 
Πνευματικά δικαιώματα © 2008 Νότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "Ο ΨΑΡΗΣ ΚΙ ΟΤΣΕΛΙΟΣ" Δοκίμιο© Νότα Κυμοθόη

Άδεια Creative Commons