ΔΟΚΙΜΙΟ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΤΑ ΕΛΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ"

                                                                                     
                                                                           
                                                                                       
                                                                                                                   
ΔΟΚΙΜΙΟ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ
"ΤΑ ΕΛΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ"/Νότα Κυμοθόη© Nota Kimothoi
...Ανασηκώνεται η γης και φωνάζει βοήθεια και φεύγουν τρομαγμένα τ΄αγρίμια. Η ράτσα τους αφήνει αδιάφορη όλη την τεχνολογία, οπού όλες οι σκληρές καρδιές της παρατάχθηκαν αντίκρυ στους αρχαίους θεούς κι ο Απόλλων ανάμεσά τους να φωνάζει.

Ανασηκώνεται ο γέρο Παρνασσός και στα σκοτεινά σαγόνια του χτυπάει της τεχνολογίας η δύναμη και τον ξεδοντιάζει κι όλα του τα δόντια ξεχύνονται εδώ κι εκεί χυμώντας να κυριέψει τον τόπο του...

Του Παρνασσού η καρδιά θυμάμαι πως κλαίει σήμερα, καθώς σωριάστηκαν τα έλατα καταγής, σαν αποκεφαλισμένοι γίγαντες...

(συνεχίζεται...)

© Nότα Κυμοθόη

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές

ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ SOS

          φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη© Νότα Κυμοθόη

ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ*

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ θα βάλει τάξη στην καταστροφή του Παρνασσού!

Εκεί, οπού οι άρπαγες άνθρωποι, έκοψαν τα δέντρα κι έχτισαν τα σπίτια τους!

Θα βάλει τάξη και θα την επιβάλει, γιατί το δάσος ανήκει στο βουνό κι οι άνθρωποι το κατέστρεψαν!

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, θα επαναφέρει τον Παρνασσό, όπως ήταν πριν! Ακόμα και μέσα από μια μεγάλη καταστροφή. Δεν στεριώνει τίποτα, πάνω σε καταστροφή!

Οι καταπατητές του βουνού "Παρνασσός" είναι καταδικασμένοι!

ΔΙΟΤΙ:

1) ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ ΕΚΟΨΑΝ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ

2) ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ ΠΗΓΑΝ ΚΙ ΕΧΤΙΣΑΝ

3) ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ ΑΝΑΓΚΑΣΑΝ ΔΑΣΑΡΧΕΣ, ΥΠΕΥΘΥΝΕΣ ΑΛΛΕΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΝΑ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣΟΥΝ, ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΣΠΙΤΙ(ΤΟ 2ο Ή 3ο κ.λ.π.)

4) ΜΕ ΘΡΑΣΣΟΣ ΚΙ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ...ΓΡΑΦΟΥΝ ΣΤΑ ΠΑΛΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟ ΔΑΣΟΣ

5) ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΥΨΗΛΨΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΟΥ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ...ΥΠΟΤΙΜΟΥΝ ΤΗ ΝΟΗΜΟΣΙΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΛΟΓΙΚΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

6) ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ ΤΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΥΧΕΡΟΙ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΕΞΟΧΙΚΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟ

7) ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟ ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΟΠΟ

8) ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ...ΠΩΣ ΤΑΧΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ...ΕΧΤΙΣΑΝ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΚΟΒΟΝΤΑΣ ΤΑ ΕΛΑΤΑ! ΚΟΠΗ ΔΕΝΤΡΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΡΙΖΑ=ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΦΩΤΙΑ =ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΠΟ ΧΕΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΩΕΙΔΩΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΤΟ ΘΕΟ, ΤΟΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟ ΜΙΧΑΗΛ ΚΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ, ΣΕ ΤΟΥΤΗ ΤΗΝ ΚΡΑΥΓΗ SOS ΠΟΥ ΒΓΑΖΕΙ Ο ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΔΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ. ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΠΡΙΝ!
*Οι ακριβές επαύλεις θα είναι στο μέλλον...φορτικές

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές

ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ SOS! 2008, από τη Νότα Κυμοθόη 2008

ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ SOS!!! 2008
(αφιέρωμα στο παλικάρι από...Αμφίκλεια?)

Αναφέρομαι στο βουνό

Παρνασσός

και οχι "στην ...εταιρεία

εκμετάλευσης..."

Γράφει η Νότα Κυμοθόη*

Από το 1975 ξεκίνησε η κατασκευή του χιονοδρομικού και της εκμετάλευσης του Παρνασσού, για...την τέρψη των Ελλήνων (?) κι όσων αγαπούν τα χειμερινά σπορ.

Από το 1975 έως τώρα, ενώ ο Παρνασσός είχε χαρακτηριστεί ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΡΥΜΟΣ, με τις πυρκαγιές που έγιναν (?) ...αρχίζει να οικοδομείται! ΦΕΥ!

Σήμερα, εν...2008, το βουνό έχει γίνει μια ΒΟΘΡΟΠΟΛΙΤΕΙΑ! Μια βοθροπολιτεία αυτών που...ΑΓΟΡΑΣΑΝ ΟΙΚΟΠΕΔΑ (?) και ΕΧΤΙΣΑΝ ΣΠΙΤΙΑ KAI XTIZOYN ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΒΟΘΡΟΥΣ ΤΟΥΣ...ΚΑΙ ΠΟΥΛΑΝΕ!..

ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ

ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ

ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

1)ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΑΝΗΚΕΙ ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ;

2) ΠΟΙΟΙ ΚΑΤΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΜΕ ΤΑ ΕΛΑΤΑ ΚΑΙ ΠΟΥΛΑΝΕ;

3)ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ...ΣΤΡΑΒΑ ΜΑΤΙΑ...????????...

α) Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΤΟΥ

β) ΟΙ ΟΣΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΔΙΟΤΙ:

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΔΑΣΑΡΧΩΝ

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΖΩΗΣ!

ΚΑΤΑΓΓΕΛΩ ΑΝΟΙΧΤΑ ΛΟΙΠΟΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

ΚΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΩΣ ΜΗ ΤΥΦΛΟΥΣ, ΚΟΥΦΟΥΣ ΣΩΜΑΤΙΚΑ,

ΑΛΛΑ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΥΣ

ΝΑ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΑΠΑΤΟΥΝ ΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΜΑΣ!

ΚΑΛΩ, ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΛΟΓΙΚΟΥΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ

ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟ

ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΙ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ

ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΘΕΣΗ!

ΔΙΟΤΙ,

ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΡΟΥΝ ΘΕΣΗ

ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΩ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΩΣ ΣΥΝΕΝΟΧΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ

ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ

ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ!

* Η Νότα Κυμοθόη είναι Ζωγράφος, Συγγραφέας και μέλος της Unesco, Ομίλου Πειραιώς και Νήσων.
{Ευχαριστώ τον Κ. Καλτσά για τις φωτογραφίες και τη βοήθεια του Γ. Λ. από το χωριό κοντά στην Αμφίκλεια που πριν κάποια χρόνια όταν δούλευε στο χιονοδρομικό σε μια δύσκολη στιγμή στο βουνό, τότε που είχαμε βουλιάξει στο χιόνι...ξέρει εκείνος, μας βοήθησε να βγούμε...Ας τον έχει ο Θεός καλά}.

© Νότα Κυμοθόη

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές

Νότα Κυμοθόη "ΔΙΨΑ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗ" Ποίηση 1987

© Νότα Κυμοθόη

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές

"ΔΙΨΑ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗ" *

Νότα Κυμοθόη**
Ποίηση 1987

(Είναι Ιούλιος του 1987. Η ζέστη στην Αθήνα ξεπερνά τους 45οC.

Ο καύσωνας οδηγεί πολλούς στα νοσοκομεία. Τα δάση καίγονται

και η Ελλάδα ερημώνει) ***

Κι αν βρέχει τώρα ο ουρανός

οι στέρνες είναι άδειες!

Το νερό μολυσμένο στις πηγές

κι όλο νεκρά πουλιά στο χώμα

γυρεύοντας σεντόνια για ταφή

στο βιασμό της γης μας.

Μονάχα ερημιά στ' αδειανά βουνά μας

και πλήθος σταυρωμένοι στη χαραματιά

τη δροσιά γυρεύοντας της πηγής.

Αντίδικη στο χρόνο η μοίρα της Ζωής

και στα ουράνια της γης αλλαγμένες οι χαρές.

Ο ήχος της καμπάνας στο έλεος της συμφοράς

μαρτυρά στους Έλληνες το γδικιωμό

από το θάνατο του Ποιητή στ' αποκαϊδια

και στην πέτρα που μας κυκλώνει από παντού.

Η στάχτη στα θεμέλια δεν στέριωσε τα σπίτια

που μοίρασαν αυθαίρετα οι καταπατητές.

Εκείνοι που γυρέψανε βροχή στη συγνεφιά

ζητάνε να ερμηνέψουνε τα βάσανα του ήλιου

και το κακό που έστρεξε στο διψασμένο κάμπο

καθώς γίναν ανάμνηση του ποταμού οι φλέβες.

Μας πληγώνει η σιωπή στις συνειδήσεις των ανθρώπων

και η έλλειψη ευθύνης την ερημιά μας ζώνει

καθώς καραδοκούν κοράκια στα σπλάγχνα εξουσίας

υψώνεται στα ξερολίθια βαρύς ο στεναγμός μας...

Κι αν βρέχει τώρα ο ουρανός οι στέρνες είναι άδειες!

*

ΒΙΒΛΙΟ:  ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ,ΔΙΨΑ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗ, εκδόσεις Διογένης

Ακούστηκε από το ραδιόφωνο του Calgary, όταν επέστρεψα στον Καναδά, την ίδια εποχή και τυπώθηκε στο βιβλίο μου "Δίψα και Σιωπή",  εκδ. Διογένης το 1992

**Ποιήτρια, Συγγραφέας, Ζωγράφος 

© Nότα Κυμοθόη

© Nότα Κυμοθόη


Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές 

Νότα Κυμοθόη "ΜΝΗΜΕΣ ΟΙ ΛΟΚΡΟΙ" ΔΟΚΙΜΙΟ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ

© Νότα Κυμοθόη

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές

Νότα Κυμοθόη
"ΜΝΗΜΕΣ ΟΙ ΛΟΚΡΟΙ"
ΔΟΚΙΜΙΟ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ
    Ένας λαός με πολύ μεγάλη ιστορία οπού έζησε στην περιοχή της σημερινής Στερεάς Ελλάδας με το όνομα Λοκρίς ή Λοκρίδα. Απλωνόταν από τον Μαλιακό κόλπο έως τον Κορινθιακό. Στην Ανατολική πλευρά κατοικούσαν οι Οπούντες ή Οπούντιοι Λοκροί και στα Δυτικά οι Οζόλες και η περιοχή τους ονομαζόταν Οζολία Λοκρίς. Στην πλαγιά του όρους Καλλίδρομον και στην περιοχή Κνημίς κατοικούσαν οι Επικνημίδιοι Λοκροί. 

    Το όνομα είναι από τον Λοκρό {περιλαμβάνονται στοιχεία στο βιβλίο μου για τους Λοκρούς:

    {"Ελάτεια Λοκρίδος-Ιστορική Αναδρομή" 2004}, που πρωτοεκδόθηκε ένα μέρος του το 2004 για την εκδήλωση, η οποία πλαισιώθηκε από το Δήμο Ελάτειας και το ΥΠΟ, καθώς και τα περιοδικά ΚΕΛΑΙΝΏ και  "Νέα Αριάδνη". Σε διάλεξή μου για τον Ολυμπιονίκη από την αρχαία Ελάτεια Μνησίβουλο, που έγινε στην Ελάτεια Λοκρίδας, υπό την αιγίδα του Δημάρχου κου Κυριόπουλου, στις 14/8/2004 και  με αφορμή την τέλεση των Ολυμπιακών αγώνων}.
και οι απόγονοί του επεκτάθηκαν ως την άκρη του κόσμου...

      Νέοι έποικοι έφτασαν στην περιοχή κατά την Πρωτοελλαδική εποχή και παρά τις μεγάλες πολεμικές επιχειρήσεις συνέρρεαν έως την εποχή των Ρωμαίων και συνεχίζουν έως τις ημέρες μας... Κορύφωση εποικισμού έχουμε κατά τους κλασικούς χρόνους.

    Η αρχαία Ελάτεια (υπάρχει σαν όνομα πόλης και σήμερα), χτισμένη στους πρόποδες του Καλλιδρόμου υπήρξε μια ισχυρή αρχαία πόλη με δικό της νόμισμα που έφερε στην μια πλευρά τη μορφή της Αθηνάς Κραναίας και στην άλλη το πρόθεμα ΕΛ. Καταστράφηκε ολοσχερώς από το Φίλιππο Β΄ κατά την επιδρομή του για να ενώσει τους Έλληνες...

(Η Ιστορία των Λοκρών, περιλαμβάνεται στο βιβλίο μου:Ιστορική Αναδρομή-Ελάτεια Λοκρίδος, έκδοση 2004) και το απόσπασμα για την ομιλία μου δημοσιεύτηκε σε ετήσια έκδοση "Νέα Αριάδνη" της κας Καίτης Λειβαδά...

Σε αυτό λοιπόν το ισολόγιο, ως μνήμη για την περιοχή των Λοκρών, που έχουν μια μεγάλη έκταση θα σας κρατώ συντροφιά.

ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ...

" ΜΝΗΜΕΣ" 
Ποίηση Νότα Κυμοθόη* 1986© Νότα Κυμοθόη

(από το Montreal Canada με αγάπη)

Η νοσταλγία της Ελλάδας βαραίνει την ψυχή μου κι ετοιμάζομαι για ταξίδι στα ιερά της χώματα...

Μέσα μου παλεύει Αιγαιοπελαγίτικη ψυχή!
Τώρα το χρώμα της στο βάθος του παγετώνα
με παραστάσεις χιονιού στα χείλη μου
για τους ξενιτεμένους του Βορρά.
Κι αν παραμείνουμε λησμονημένοι εδώ
στα σημάδια των χεριών μας η Ελλάδα
βρίσκει την υπόληψη στην άκρη της γης
στον παγωμένο κάμπο που μας πνίγει.

Τα πάθη μας χωρίς δικαιοσύνη στη φυγή
καθώς την αρετή ταπείνωσε η κακία
και τις καρδιές μας θλίβει ο χωρισμός,
για των παιδιών το μέλλον ένας αγώνας,
που δυναμώνει τα φευγάτα χρόνια της σιωπής.
Τα στάχυα μας θερίσανε χιονοστιβάδες
και τ' αμπέλια μας τρυγίσανε τυφώνες.

Σήμερα καθώς αντάμωσα τον εργάτη της αυγής
βιαστικά τραβούσε για τη Δύση
έχοντας κομμένο το χέρι τ' αδερφού
με σκόρπια δάχτυλα κρυμμένα στο πουγγί του
ανήμπορα να υψώσουν τη γροθιά του Πνεύματος
πάνω απ΄της ύλης τον πλανευτή χιτώνα
που σκέπασε ομοπάτριδες γειτόνους.

Ακουμπισμένη στης γαλανόλευκης τη θύμηση
κάνω το δάκρυ μου μύρο παρηγοριάς
κι αντίδωρο το ψωμί που περισσεύει
μέσα στις φλέβες του κορμιού μου,
για τους πονεμένους της άλλης όχθης,
που δένουν τις πληγές τους με απαντοχή
ως την ώρα του γυρισμού μας...

Αίμα ο οβολός στο πάλεμα της μοίρας!

Σημειώσεις:

* Το 1986, Mondreal Canada, περιλαμβάνεται στο βιβλίο μου"Δίψα και Σιωπή",  εκδ. Διογένης 1992

© Nότα Κυμοθόη

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές