Νότα Κυμοθόη"ΛΕΗΛΑΣΙΑ" Ποίηση

"ΛΕΗΛΑΣΙΑ", 1977*

Νότα Κυμοθόη**

Μονοπάτι αδιάβατο ο καθένας από εμάς!

Στις σκιές που ρίχνει ο θάνατος

ξυπνούν τα λόγια του προφήτη

κι απλός ο πλούτος διακονεύει.

Στην απολίθωση κατοικεί της γης η ηλικία

κι η γνώση παγερή τρομάζει μιαν αλήθεια

ζυμωμένη από παλιά με φως και σκοτάδι

και η αγρύπνια στο προσκεφάλι του βρέφους

παραμένει καθήκον άγραφο της μάνας.

Φυλακισμένες διδαχές των ηρώων η αθωότητα

και της Πυθίας ο χρησμός υποβολή πορείας.

Στα μνημεία στέκουν οι μαρτυρίες των προγόνων

και οι θύμησες στις σκόρπιες πέτρες χορταριάζουν

καθώς η κάθε νέα ημέρα

λεηλατεί τη δόξα των προγόνων.

*copyright:Nota Kimothoi or Νότα Κυμοθόη

 "Λεηλασία" 1977, Νότα Κυμοθόη,

Βιβλίο "Δίψα και Σιωπή", έκδοση Διογένης 1992

**Νότα Κυμοθόη, Ζωγράφος- Συγγραφέας

© Nότα Κυμοθόη

© Nότα Κυμοθόη
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές 

Νότα Κυμοθόη "ΑΓΩΝΙΑ" Ποίηση 1974

© Νότα Κυμοθόη

Οι Λοκροί λοιπόν κι ο κόσμος...Εσύ κι εγώ... ως Λοκρίς να ταξιδεύω ως είπες, Ελλάδα μάνα μου, σπίτι και φως μου, ας είσαι εκεί στα σύνορα μικρούλα...εγώ γνωρίζω πως είσαι απέραντη...

Για την Ελλάδα που αγαπήσαμε και αγαπάμε Νότα Κυμοθόη

"Αγωνία"*

Νότα Κυμοθόη**
Ποίηση 1974


Πόσο τα κύματα βροντούν

κι ο θόρυβος πληθαίνει

τ' αφρόνερα στους βράχους.

Αγωνίες φέρνει ο χρόνος

κι ο ουρανός μαυρίλα σημαδεύει

στο βάθος του αιώνα.

Στων αρχόντων τα σαλόνια

αλλάζουν δρόμο οι καιροί

και σιωπηρά περνούν οι ώρες.

Αχ, να φωτίσει τ' αδερφού μου ο νους

τον άνθρωπο ψηλά για ν' απιθώσει

μήπως και κάτι περισώσει...

Εδώ που έφτασ' η ζωή.

*copyright:Nota Kimothoi or Νότα Κυμοθόη

1974,  Νότα Κυμοθόη

Βιβλίο: Νότα Κυμοθόη"Δίψα και Σιωπή" εκδ. Διογένης 1992
Ζωγραφική εξωφύλλου: Νότα Κυμοθόη

© Nότα Κυμοθόη

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές

Νότα Κυμοθόη "ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ" Ποίηση

© Νότα Κυμοθόη

"Δύσκολος δρόμος" *

Νότα Κυμοθόη
Ποίηση 1973


Από την Ελλάδα που αγαπήσαμε και αγαπάμε
με το χέρι στην καρδιά...




Δεν έχει πλατάνια αυτός ο τόπος
γιατί βρέθηκαν κάποιοι
και τα ξερίζωσαν
Δεν έχει αγρίμια και πουλιά
αυτός ο τόπος
γιατί βρέθηκαν κάποιοι
και τα κυνήγησαν
Δεν έχει ποτάμια και λίμνες
αυτός ο τόπος
γιατί βρέθηκαν κάποιοι
...και τα μόλυναν!
Έχει μονάχα μια μεγάλη ανηφοριά
τον αγώνα
οπού καθημερνά κερδίζεις πολεμώντας
δίχως άλλη εκλογή για επιβίωση.


*copyright:Nota Kimothoi or Νότα Κυμοθόη© Νότα Κυμοθόη

Σημειώσεις:
Ποίηση: 1973, 
Βιβλίο:Νότα Κυμοθόη "Δίψα και Σιωπή", εκδ. Διογένης 1992© Νότα Κυμοθόη

** Ο δρόμος και των σημερινών παιδιών των Ελλήνων, παραμένει δύσκολος. Η Ελλάδα, σαν την Αγαύη εξοντώνει τα παιδιά της, λες και θέλει να τα εξαφανίσει...Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους τους μαθητές και φοιτητές στην Ελλάδα, που είναι πράγματι ΗΡΩΕΣ να σπουδάζουν με τέτοιες εξοντωτικές συνθήκες!

© Nότα Κυμοθόη

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές

Νότα Κυμοθόη "Το αιώνιο Ένα" Ποίηση

Νότα Κυμοθόη"Το αιώνιο Ένα"Ποίηση© Νότα Κυμοθόη

Στην άκρη του κόσμου ακουμπισμένη

τα βάθη του εκοίταζα με δέος

και ήταν έρεβος το άνοιγμα

στο σώμα της μητέρας...

Στην ερημιά αυτήν εδώ

ύστερα απ' το δύσκολο ταξίδι

διάσπαρτη απλώνεται γαλήνη.

Μετά, τον γενοβόλο χώρο γιομίσανε πουλιά

μηνύματα να πάνε σ' άλλους τόπους.

Σε κάθε λακάκι η Εύα κι ο Αδάμ

και στο χώρων των δυο ενεργειών

τα σημεία ρέουν της απάντησης του Δημιουργού.

Φυσικός κι ομαλός συναντιέται ο δρόμος

καθώς ο νους, σώμα και ψυχή ενός Θεού

γονιμοποιεί τη ζωή με βαθιά σοφία

κι όταν εξουσία ζητήσει το "εγώ"

αρχίζει ο αδερφός μου τις πολεμικές κραυγές...

Είμαι η κόρη, μετά η μάνα κι ύστερα η γριά

κι εσύ με θέλεις πάντα νέα

στην ισορροπία της ένωσης.

Το αιώνιο ένα στην αγάπη της καρδιάς

μαζί ο σεβασμός και η αποδοχή της σάρκας

στην ομορφιά του θείου για αιωνιότητα.

Vancouver, Canada 1986

Από το βιβλίο μου: Νότα Κυμοθόη "Δίψα και Σιωπή" Ποιήματα, εκδ. Διογένης, 1992.

** Γράφτηκε με αφορμή το ταξίδι του σολομού.

"Κάθε χρόνο αρχίζει το ατέλειωτο ταξίδι του σολομού.

Ξεκινώντας από εδώ και καταλήγοντας στις θάλασσες, για να επιστρέψει πάλι

εδώ ν' αποθέσει τ' αυγά του και να πεθάνει. Αυτός ο κύκλος ζωής συνεχίζεται

αιώνες με τον ίδιο πάντα ρυθμό". 

© Nότα Κυμοθόη

© Nότα Κυμοθόη
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές 

Νότα Κυμοθόη" Ο ΚΑΗΜΟΣ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ Ποίηση

                                                     

Νότα Κυμοθόη"Ο ΚΑΗΜΟΣ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ" *


Ποίηση
 1986 Calgary Canada


Στον Gus Papas


Σιωπηλές οι ώρες του αδερφού
στης ξενιτιάς τη χώρα
για του ψωμιού τον κορεσμό.
Πέλαγα κύματα οι πίκρες
για τον καϋμό του γυρισμού
στην πρώτη του Πατρίδα.
Απόβραδο και σβήνει ο πόθος...
στο πλάτεμα του χρόνου
από την πλάνη της ημέρας.
Μια περίληψη είναι η ζωή
περιστεριού φτερούγα στο βροντάλι
της μάνας που πάντα τον προσμένει...
*copyright: Nota Kimothoi or Νότα Κυμοθόη © Nota Kimothoi
1986,poem, Calgary Canada
Βιβλίο: Νότα Κυμοθοη"Δίψα και Σιωπή" Ποιήματα, εκδ. Διογένης 1992

© Nότα Κυμοθόη

© Nότα Κυμοθόη
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές